A bacía^[1] (d'o latín < bacchia^[2]) ye lo nombre chenerico ta una familia de recipients ta funcions muit diversas. A caracteristica cheneral de toz éls ye la suya concavidat que les permite d'acullir substancia adintro, concavidat que en a mayoría d'os casos s'ha aconseguito vuedando un tranco d'arbol en trucando-lo con ixoletas de manera artesanal. Altras bacías pueden estar compuestas de mes d'una pieza ensablada talment amanando-se ta la mesma cualidat d'estanqueidat que las fa útils; son un eixemplo d'ista modalidat as masaderas que no son si que caixons de mida gran a on que s'amasaba antigament a farina y l'augua ta fer o pan.

Pueden estar contadas entre os obchectos que popularment son clamaus bacías:

• As saladeras u cumos de sala; grans bacías a on que se i gosaban salar os pernils y altras piezas d'a mataciya d'o tocín.
• Os cumos; bacías grans que se colocaban en os monts amanatos ta una fuent que librás augua y se feba emplenar per ista, estando asinas o puesto ideyal ta que lo bestiar s'abrevase.
• As masaderas d'o pan, a on que se feba a masada de farina y d'augua en a preparación casera d'o pan.
• Os bacions; a on que se daba chenta ta as bestias.
• Altras bacías mes chicotas, como per eixemplo as d'amasar o cemento en a construcción.

En 1198 s'escribiba baçia como elemento en romance aragonés en textos latinos con o significato de "caixón cuadrilongo u artesa ta masar-ie lo pan u ta altros emplegos". Puet tener relación con o francés bassine.

• O Biquizionario tien una dentrada sobre bacía.