Encrespu
Caesar (en) Cónsul romanu
Vida
Nacimientu	Pula, circa 303
Nacionalidá	Antigua Roma
Muerte	Pula, 326 (22/23 años)
Causa de la muerte	aforcamientu
Asesín	Constantín I
Familia
Padre	Constantín I
Madre	Minervina
Casáu con	Helena (322 – )
Fíos/es	Flavius
Hermanos/es	Constantine II (en) Flàvia Júlia Constantina Helena Constans (en) Constantius II (en)
Estudios
Llingües falaes	llatín
Oficiu
Oficiu	políticu, militar, líder militar

Cayo Flavio Julio Encrespo (en llatín, Flavius Iulius Crispus) (circa 303, Pula – 326, Pula) foi un príncipe romanu, fíu primoxénitu de Constantín I el Grande y de la so primer esposa, Minervina.^[1] Educáu por Lactancio Firmiano,^[2] foi nomáu césar pol so padre'l 1 de marzu de 317. Destacó pol so xeniu militar, venciendo a Licinio na batalla naval de Crisópolis, nel Helesponto el 18 de setiembre de 323, según a les tribus bárbares d'alamanes y francos. Casó con una nueva llamada Helena, de la que tuvo descendencia.

En 326 la segunda esposa de Constantín I, Fausta, acusólu públicamente de tratar de seducila, polo que foi darréu axusticiáu por orde del so propiu padre, que non se dignó siquier escucha-y. Nun ta claro'l motivu pol que Fausta actuó d'esta manera. Mientres unos historiadores definir como una muyer despechada pol so fiyascu, pol que sentía una irrefrenable pasión, otros facer protagonista d'una maquiavélica intriga pa llibrase d'Encrespo, que podría convertise nun futuru enemigu pa los sos propios fíos, al ser el primoxénitu de Constantín. Hai inclusive quien fala de qu'Encrespo encabezaba un grupu subversivu contra'l so padre qu'intentaba dirixir el descontentu xeneral de los romanos frente a la política filocristiana del emperador y al so intentu de treslladar la capital a Bizanciu.

Independientemente de los motivos que lu emburriaron a Fausta al perxuriu, Constantín ordenó afogala nel bañu^[3] cuando s'enteró de la inocencia del so fíu, pudiera ser al traviés de la so madre, Helena, que sentía una especial predilección pol so nietu.

Según la versión del historiador Zósimo, acoradáu por haber dau muerte a un fíu inocente, y al nun ser expiados los sos pecaos polos sacerdotes paganos, Constantín foise averando al cristianismu, pos l'arriano Eusebio convenciéralu de qu'al traviés del bautismu seríen-y perdonaes les sos faltes.

Dexando a un llau la so carrera militar, bien documentada, el restu de la so vida personal y el destín de la so esposa y fíos son totalmente desconocíos, pos amás d'a muerte, condergóse-y a la llamada damnatio memoriae: el so honor nun quedaría restauráu y borraríense toles referencies posibles a la so vida.

El drama de la muerte d'Encrespo y Fausta foi inmortalizado pol compositor Donizetti na so ópera Fausta.

• Wikimedia Commons tien conteníu multimedia tocante a Encrespu.