2viewvideo

2ViewVideo was een op VHS-technologie gebaseerd systeem voor distributie van films met beperkte afspeelmogelijkheden. In 2001 introduceerde Now Showing Entertainment een nieuw type VHS-videoband. Op deze videoband stond een populaire film die voor 15 gulden (circa 7 euro) gekocht kon worden bij verschillende winkels. Om dit systeem rendabel te maken, wiste de videoband zich na twee keer bekijken waarna hij als blanco videocassette gebruikt kon worden. De kosten voor distributie van de film konden hierdoor laag blijven en de informatiedrager kon daarna hergebruikt worden.

Werking

Nederland kreeg als testmarkt op 30 mei 2001 de wereldpremière. De 2ViewVideo was te koop met zes titels: Runaway Bride, Instinct, The Third Miracle, Keeping the Faith, Shanghai Noon en Coyote Ugly. De videoband werkte en zag er net zo uit als een gewone VHS-band. Op de achterzijde van de tape werd aangegeven hoe vaak de film nog bekeken kon worden: 2, 1 of 0 keer.

Om te voorkomen dat de videoband ongelimiteerd terug- en vooruit gespoeld werd, verscheen op 2/3 van de film vijf minuten lang het logo van Now Showing Entertainment onderin beeld. Dit gaf aan dat de afspeelsessie geteld was. Het was dan nog wel mogelijk om de film stil te zetten of vooruit te spoelen. Spoelde men terug tot vóór het logo en passeerde de band het logo weer, dan werd er nog een afspeelsessie afgeboekt. Nadat de film twee keer bekeken én teruggespoeld was, wiste de band zich automatisch met een ingebouwd magneetje. Vervolgens kon de band als blanco VHS-videoband gebruikt worden.

Eéndaags succes

Now Showing Entertainment koos Nederland uit als opstap voor Europa vanwege haar grootte, de sociaal-economische samenstelling en het multiculturele karakter. Een kritisch Nederland kon van het product een top of een flop maken voor de rest van Europa. Als de test succesvol was, zouden er meer titels geïntroduceerd worden.

Dit succes bleef echter uit aangezien het systeem een dag later al gekraakt was met behulp van een simpele paperclip en een stukje plakband.[1] De paperclip moest in een gat gestoken worden en met een plakbandje vastgezet worden, hierdoor werd het wissysteem gedeactiveerd. Bij het gat stond zelfs een pijltje.

Er zijn ongeveer 200.000 videobanden naar Nederland getransporteerd.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.