Altfluit
| Altfluit | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
altfluit met gebogen kopstuk
| ||||
| Classificatie | ||||
| Bereik | ||||
| ||||
| Gerelateerde instrumenten | ||||
| piccolo, dwarsfluit, basfluit, contrabasfluit | ||||
| Meer artikelen | ||||
| blokfluit, panfluit | ||||
| ||||
De altfluit is een grotere en lagere versie van de dwarsfluit. Deze fluit in G (sol) is een transponerend instrument en klinkt een kwart lager dan de dwarsfluit. Omwille van haar lengte wordt ze soms gebouwd met een gebogen kopstuk, wat voor sommigen het bespelen ervan gemakkelijker maakt.
Op enkele aanpassingen na is de altfluit zoals we die nu kennen ontworpen door Theobald Böhm in 1854 of 1855. De bouw ervan werd mogelijk dankzij het kleppensysteem dat Böhm had bedacht, waardoor de toongaten niet meer allemaal binnen het bereik van de vingers hoefden te liggen. Böhm noemde de altfluit zijn favoriete instrument.[1] Technisch wordt de altfluit op dezelfde manier bespeeld als de dwarsfluit, behalve (uiteraard) de houding van de handen die door de lengte van het instrument verder uit elkaar staan en de grotere spreiding van de vingers.
Ondanks Böhms enthousiasme wordt de altfluit slechts weinig voorgeschreven in orkestwerken. De belangrijkste orkestwerken waarin de altfluit gebruikt wordt zijn Daphnis et Chloé van Maurice Ravel, Le Sacre du printemps van Igor Stravinsky en The Planets van Gustav Holst. Veel hedendaagse componisten voelen zich aangesproken door de klankkleur van het instrument - die warmer en "dieper" is dan bij de gewone fluit - wat leidt tot een groeiend repertoireaanbod voor de altfluit in de kamermuziek en als solo-instrument, zie bijvoorbeeld Kamermuziek II van Aulis Sallinen, Good night van Henryk Górecki en Couleurs du vent van Kaija Saariaho.
Ook in de populaire muziek wordt het instrument gebruikt; Bud Shank speelde een altfluitsolo op California Dreamin' (1965) van The Mamas and the Papas.[2][3]
- ↑ (en) Toff, Nancy (2011). The flute book: a complete guide for students and performers. Oxford University Press, New York, p. 69. ISBN 978-0-19-510502-5.
- ↑ California Dreamin' by The Mamas & The Papas, op songfacts.com. Gearchiveerd op 6 juni 2018.
- ↑ Pioneer of Cool Jazz Improvised 'California Dreamin' ' Solo, door Matt Schudel, in The Washington Post, 5 april 2009. Gearchiveerd op 30 oktober 2017.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.