B Plus

B Plus is sinds 1998 een belgicistische vereniging die opkomt voor de eenheid van België onder de vorm van een federale staat. De vereniging verzet zich tegen het (verder) uiteengroeien van Vlamingen, Walen, Franstaligen, Brusselaars, en Duitstalige Belgen. Het is geen politieke partij, maar noemt zichzelf een drukkingsgroep over alle partijgrenzen heen die onder meer ijvert voor:

De organisatie betwist dat de huidige Vlaamse Beweging een louter democratisch doel heeft. De Vlaamse Beweging wordt door BPlus gezien als de ontspoorde uitloper van een gerechtvaardigde, sociale (taal)strijd die ooit een breed draagvlak bij de bevolking had, en waarin ook enkele leden van B Plus hebben meegestreden.

Leden

De vereniging werd in 1998 opgericht onder leiding van oud-parlementslid Ludo Dierickx. Zij telt een aantal politici zoals Willy Claes, Camille Paulus, Ludwig Vandenhove en Hervé Jamar. Ook Wilfried Martens en Freddy Willockx waren er lid van. Verder zijn een aantal personaliteiten uit de financiële wereld lid: baron Daniel Janssen en Pierre Chevalier; daarnaast een reeks figuren uit de culturele sector zoals Tony Mary, Vitalski, Wim Helsen, barones Monika van Paemel en de Nederlander Benno Barnard; ex-journalisten: Luc Van der Kelen[1], Walter Zinzen en Geert van Istendael; mensen uit de sportwereld zoals Jacky Ickx; academici zoals Anne Morelli, Raymond Detrez en barones Sophie De Schaepdrijver. Ook topambtenaar Rudy Aernoudt, die met het boek Vlaanderen-Wallonie Je t'aime moi non plus het Warande-manifest trachtte te weerleggen, maakt er deel van uit.

Prijzen

In 2023 reikte de jury van B Plus de prijs voor politieke moed uit aan Bruno De Wever en de Franse gemeenschapsminister Caroline Désir. De Wever werd geprezen vanwege zijn analyse van de totstandkoming van de Vlaamse canon en het tv-programma Het verhaal van Vlaanderen. "Hij beschouwt het als zijn taak om zich te verzetten tegen identiteiten die van bovenaf worden opgelegd.” Désir werd geprezen voor haar ijver om Nederlandse les te verplichten in de Franstalige scholen. "Dit toont haar wil om beide partijen niet uit elkaar te laten spelen", stelde de jury.[2]

Boeken

  • Vlaanderen-Wallonie Je t'aime moi non plus (11/11/2006)
  • Sociale zekerheid en nationale solidariteit (01/04/2005)
  • Door God bij Europa verwekt (12/11/2003)
  • Oui, une autre Belgique est possible (2010)

Verwante verenigingen

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.