Daniel Mayer

Daniel Mayer
Daniel Mayer
Algemeen
Geboortedatum 29 april 1909Bewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 29 december 1996Bewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Daniel Raphaël Mayer (Parijs, 29 april 1909 - Orsay (Essonne), 29 december 1996) was een Frans journalist en socialistisch politicus.

Biografie

Mayer werd geboren in een bescheiden Joods gezin. Als op zijn veertiende moest hij de school verlaten om te gaan werken. In 1927 begon hij zich te interesseren aan politiek nadat hij Léon Blum had horen spreken op een bijeenkomst van de Ligue des droits de l'Homme. Hij werd lid van de socialistische partij SFIO. Na het vervullen van zijn dienstplicht huwde hij in 1931 met de Roemeense Cletta Livian, die ook militeerde voor de socialisten. Het echtpaar bleef kinderloos.

In 1933 begon hij te schrijven voor de socialistische krant Le Populaire, waar hij een groot pleitbezorger voor Léon Blum werd. Hij ageerde ook tegen de akkoorden van Munchen en tegen het nazisme.[1]

Tweede Wereldoorlog

In 1939 werd hij opgeroepen voor het leger. Na de Franse nederlaag en de demobilisatie was hij betrokken bij de organisatie van de clandestiene socialistische partij. Hij bezocht Léon Blum in de gevangenis. In april 1943 slaagde hij erin naar Londen te reizen. Daar ontmoette hij socialistische politici en ook generaal De Gaulle. In juni van dat jaar was hij weer in Frankrijk. Hij slaagde erin de socialisten uit de bezette en de niet-bezette zone één front te laten vormen en hij werd secretaris-generaal van de clandestiene socialistische partij. Hij vertegenwoordigde die partij in de Conseil national de la Résistance.[1]

Partijpolitiek

Na de bevrijding werd hij in 1944 gekozen als secretaris-generaal van SFIO. Onder zijn bewind kwam het echter tot een breuk tussen het oude kader van de partij en leden van het verzet. Ook de relatie met de communisten was erg moeilijk. Bij de verkiezingen van oktober 1945 deed de socialistische partij het slecht en eindigde achter de communisten. Mayer zelf raakte wel verkozen. Ook bij de verkiezingen van juni 1946 ging de socialistische partij nog achteruit. Daarna nam hij ontslag als secretaris-generaal van de partij.

In december 1946 hij minister van Arbeid en Sociale Zekerheid in het kabinet-Blum. In mei 1947 volgde hij Ambroise Croizat op in het kabinet-Ramadier op diezelfde ministerpost. Hij bleef onafgebroken minister in de volgende kabinetten, onder leiding van André Marie, Robert Schuman en Henri Queuille. Na het einde van zijn ministerschap in 1949 bleef hij actief in het parlement. Maar hij kon zich steeds minder vinden in de lijn van de partij, onder andere over de herbewapening van Duitsland en de oorlog in Algerije, waarvan hij een tegenstander was. In 1958 kwam het tot een breuk.[1]

Na de politiek

Hij werd voorzitter van de Ligue des droits de l'Homme et du citoyen (1958-1975) en daarna voorzitter van de Internationale Federatie voor de Mensenrechten (1977-1981). Tussen 1983 en 1992 zetelde hij in de Franse Grondwettelijke Raad.[1]

Bronnen

  1. ↑ a b c d (fr) Pradoux, Martine, MAYER Daniel, Raphaël. Le Maitron (17 mei 2009). Geraadpleegd op 17 juni 2026.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.