Edobichus
| Ebodichus | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
Munt met afbeelding van keizer Constantijn III
| ||||
| Geboren | 4de eeuw | |||
| Overleden | 411 Arles | |||
| Land/zijde | Romeinse leger van Constantijn III | |||
| Dienstjaren | 406-411 | |||
| Rang | magister militum | |||
| Slagen/oorlogen | Romeinse burgeroorlog | |||
| ||||
Edobichus (4de eeuw - Arles, 411) was een generaal van de Romeinse usurpator Constantijn III.[1] Van hem zijn een aantal gebeurtenissen bekend die plaatsvonden tijdens de Romeinse burgeroorlog (407-415).
Geschiedenis
Edobichus diende als comes rei militaris (officier) in het Romeinse leger in Britannia toen Constantijn III door het leger tot keizer werd opgeroepen en vervolgens het Kanaal overstak naar Gallië.[2] Informatie over zijn vroegste geschiedenis ontbreekt. Volgens Zosimus waren zijn voorouders Franken.[3] Hij was getrouwd met Nunechia.[2]
Na de dood van de generaals Nebiogastes en Justinianus in 407 werd hij gepromoveerd tot generaal magistri militum.[4] In die rol was bij betrokken bij de gevechtshandelingen tegen Sarus, een Romeinse generaal van keizer Honorius die keizer Constantijn had ingesloten in de stad Valence. Samen met Gerontius wist Edobichus dit gevecht te beëindigen door Sarus te verslaan.[3]
In 411 tijdens de opstand van diezelfde Gerontius kreeg Edobichus opdracht van Constantijn om nieuwe troepen te werven onder de Germanen ten oosten van de Rijn.[5] De keizer was ingesloten bij Arles door het opstandige leger uit Spanje. Edobichus kweet zich van zijn taak en arriveerden met de nieuw gerecruteerde troepen om Constantijn te ontzetten. Echter was de situatie bij de stad inmiddels veranderd en werd de keizer belegerd door zijn tegenstanders uit Italië.
Zie slag bij Arles (411) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Een twintig kilometer ten noorden van Arles liep het leger van Edobichus in een hinderlaag van Constantius III. Hij zelf slaagde erin het slagveld te paard te ontvluchten en probeerde onderdak te vinden bij Ecdicius, een bevriende Romein. Op zoek naar een beloning van Constantius doodde deze Edobichus en bracht zijn hoofd naar de belegeraars, maar de keizerlijke generaal beloonde hem alleen met lof.[6]
Zie ook
- Referenties
- Literatuur
- Drinkwater, J.F. (1998), The Usurpers Constantine III (407-411) and Jovinus (411-413), in Britannia, Vol. 29, sides 269–298
- A.H.M. Jones; J. R. Martindale; J. Morris (1971), The Prosopography of the Later Roman Empire, Cambridge University Press
- Gregorius van Tours, Historia Francorum, II.9.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.