Finarfin, koning van de Noldor in Valinor, is een Elf in de door J.R.R. Tolkien verzonnen wereld Midden-aarde. Hij is een belangrijk personage in Tolkiens boek De Silmarillion.

Finarfin is de jongste zoon van Finwë, eerste Hoge Koning van de Noldor.
Finarfins moeder is Indis, een Vanya. Fëanor is zijn halfbroer uit Finwës eerste huwelijk; zijn broer Fingolfin is wel uit dezelfde moeder geboren. Zijn zusters zijn Findis en Irimë. Finarfin is getrouwd met Eärwen, een prinses van de Teleri en dochter van Olwë. Zij heeft hem vier kinderen geschonken: Finrod Felagund, Angrod, Aegnor en Galadriel.

Ook Orodreth verschijnt als een van Finarfins zonen in de gepubliceerde Silmarillion. In Tolkiens latere geschriften is hij echter duidelijk Angrods zoon. Christopher Tolkien had een oudere versie van de stof gebruikt voor De Silmarillion, maar beschouwde dit naderhand als een fout.

In De Silmarillion wordt Finarfin beschreven als de oprechtste en wijste van de drie zonen van Finwë en dat blijkt ook uit zijn handelingen. Na de profetie van Mandos toont Finarfin als enige van zijn familie berouw en besluit hij terug te keren naar Tirion. De Valar schenken hem vergiffenis omdat hij geen aandeel heeft gehad in het in Alqualondë aangerichte bloedbad onder de Teleri. Sindsdien regeert Finarfin als koning over het in Tirion achtergebleven Noldor.

Tijdens de Oorlog van Gramschap aan het einde van de Eerste Era, waarbij de macht van Morgoth gebroken wordt, voert Finarfin de Noldor uit Tirion aan.

Er zijn goede redenen om te veronderstellen dat Finarfin ook in de Vierde Era nog in leven is. Al zijn zonen en ook vrijwel al zijn andere nakomelingen vinden in Midden-aarde tijdens de Eerste Era de dood. Alleen zijn dochter Galadriel keert aan het einde van de Derde Era levend naar Valinor terug.

Finarfin en zijn nakomelingen hebben hun goudkleurige haar geërfd van zijn moeder Indis. Daarom wordt zijn geslacht soms aangeduid als "Het Gouden Huis van Finarfin".

De Hoge Koningen van de Noldor zijn aangegeven met ① tot en met ⑥.