Geer Borst
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboortedatum	25 oktober 1902[1]
Geboorteplaats	Lienden
Overlijdensdatum	3 januari 1975[2]
Overlijdensplaats	Amsterdam[2]
Werk
Beroep	academisch docent, arts
Werkveld	glomerulonefritis, bloedtransfusie, nierziekte, inwendige geneeskunde
Werkgever(s)	Universiteit van Amsterdam, Universiteit van Amsterdam
Leerlingen	Arend Jan Dunning
Promovendi	Carolus Joannes Adrianus Bakx, Alexander Johan Berman, Gosuinis Blomhert, San Tjiang Boen, Hiltje de Roever-Bonnet, Vaclav Cejka, Coenraad Karel Vincent van Dommelen, Jules Henri Joseph Enneking, Henri Jacobus Jan Fesevur, Petrus Johannes Maria Fizaan, Mau Frenkel, Jan Gerbrandy, Jan Paul de Geus, Robert Goudsmit, Willem Adriaan Griep, Mathijs Petrus van der Grinten, Dirk Jan Hartman, Piet Gerard Hoorweg, Govert Cornelis Hylkema, Alphonsus Gerhardus Maria Jansen, Max Koster, Anton Martin van Leeuwen, Louis Loopuyt, Gerard Willem Luger, Michel Marie Madlener, Jan van der Meer, Arend Edo Meinders, Alida Middelhoven, Emile Adolf Joseph Marie Mulder, Zacharias Nauta, Henk Pelser, Johan Marie Lodewijk Phaff, Jacobus Aloysius Smits, Bernardus Henricus Stolte, Jacobus Bernardus Stolte, Lodewijk Benedictus Joannes Stuyt, Huibrecht Verhagen, Frits Herman Wolthuis, Henri Wouters
Studie
School/universiteit	Universiteit van Amsterdam
Leerling van	Willem Marie de Vries
Familie
Kinderen	Piet Borst
Persoonlijk
Talen	Nederlands
Plaats van gevangenschap	Kamp Amersfoort
Diversen
Lid van	Medisch Contact
Prijzen en onderscheidingen	Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau,[3] Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw[4]

Jacobus Gerardus Gerbrant (Geer) Borst (Lienden, 25 oktober 1902 - Amsterdam, 3 januari 1975) was een Nederlands medicus en hoogleraar.

Hij was zoon van Maria Johanna Christina Oudegeest en plattelandsarts Johannes Borst. Hijzelf was tussen 1929 en 1963 (overlijden) getrouwd met tandarts Alida de Geus. Hij hertrouwde in 1964 met Helena Maria Cornelia Smith. Uit beide huwelijken kwamen kinderen voort.^[5] Zoon Jan Borst trouwde met arts Els Eilers. Dochter Hieke Snijders-Borst was enige tijd politica namens de Vrouwenpartij, die in 1989 meedeed aan de Tweede Kamerverkiezingen 1989; ze vertrok nog in datzelfde jaar weer bij die partij.^[6] Zoon Piet Borst werd arts-biochemicus.

Hij studeerde na de Hogereburgerschool (HBS) in Tiel aan de Universiteit van Amsterdam (1920-1927), met in 1925 zijn doctoraal examen geneeskunde en in 1929 promotie tot doctor in de geneeskunde op proefschrift Over experimenteele diffuse glomerulonephristis.^[7]

Naast zijn studie was hij jarenlang assistent van hoogleraren aan die universiteit. Zijn medische loopbaan daarna werd opgetekend op zijn pensioenkaart van de gemeente Amsterdam: oktober 1932 gemeentelijk ambtenaar Hoger Onderwijs, assistent Binnengasthuis, in 1934 geneeskundig directeur, in 1937 eerste geneesheer en vanaf 1954 gewoon hoogleraar Universiteit van Amsterdam. In 1938 werd hij in die functie rijksambtenaar.^[8] In die jaren was hij een van de initiatiefnemers van een bloedtransfusie voor de Militair Geneeskundige Dienst.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een aantal hoogleraren opgepakt als represaillemaatregel voor een aanslag op het Nationaal Socialistisch Studentenfront (NSS) gevestigd aan de Weteringschans. Hij stond toen al bekend als dwarsligger met een oproep aan andere artsen hun lidmaatschap van de Nederlandsche Maatschappij ter Bevordering der Geneeskunst op te zeggen. Dat stond dan weer haaks op de door hem ondertekende ariërverklaring; hij zou er levenslang spijt van hebben. Hij werd met anderen, waaronder Christiaan Pieter Gunning (rector Amsterdams Lyceum) opgesloten in het hoofdkwartier aan de Euterpestraat. Studenten willen in opstand komen, maar die wordt gesust door de rector magnificus Bernard Brouwer. Borst wordt verder gedeporteerd naar Kamp Amersfoort. Hij kreeg te maken met een chirurg uit Amersfoort, bestempeld als “kampbeul”, Nicolaas van Nieuwenhuysen. Deze deed een oproep voor hulp bij een dysenterieuitbraak in het kamp. Door deze hulp werd Borst in de gelegenheid gesteld de medische zorg in het concentratiekamp iets te verbeteren. Wellicht heeft die hulp ook geleid tot zijn invrijheidstelling in april 1942, een amnestie in verband met de verjaardag van Adolf Hitler. Eenmaal thuis sloot hij zich aan bij het Medisch Contact, verzetsnetwerk van artsen. Vandaaruit werd hij ingeschakeld bij de Grote Adviescommissie der Illegaliteit. Na afloop van de Tweede Wereldoorlog werd het gedrag van sommige hoogleraren onderwerp van gesprek, Borst is daarin hard, hoogleraren die op wat voor manier hebben samengewerkt met de bezetter moeten in zijn ogen vertrekken, waaronder Bernard Brouwer.

Zelf kon Borst beginnen aan de wederopbouw van het ziekenhuis waar hij jarenlang zou (blijven) werken. Dat werd nog enigszins opgehouden door de vraag vanuit het Dijkzigtziekenhuis te Rotterdam om hen te helpen in die opbouw. Borst had genoeg van Amsterdam en wilde daaraan wel gehoor geven. Amsterdamse collegae wisten hem te overtuigen in Amsterdam te blijven. In 1973 ging hij met emeritaat. Hij had in zijn jaren baanbrekend werk verricht in behandeling van en verhandelingen over nierziekten en onderzoek naar de bloedsomloop en water- en zouthuishouding binnen het lichaam. Borst overleed na een lang ziekbed op 72-jarige leeftijd.

Zijn bericht van overlijden noemde de volgende onderscheidingen: Emeritus hoogleraar aan de UvA, Eredoctor aan de Katholieke Universiteit Leuven, Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau en ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.^[9] Andere eerbetonen waren de Hijmans van den Berghmedaille, erelid van de Nederlandse Algemene Ziektekundige Vereniging, Kruis van Verdienste van het Nederlandse Rode Kruis.

De Gerard Borstkade in Amsterdam Oud-West is naar hem vernoemd. Deze kade van het Jacob van Lennepkanaal is gelegen op de terreinen van het voormalig Wilhelminagasthuis, een opvolger van het Binnengasthuis. Op dat terrein werden straten en pleinen vernoemd naar Amsterdamse medici.

In 2026 bracht Peter W. de Leeuw de biografie over Borst uit onder de titel In dienst van de geneeskunde, het leven van Jacobus Gerardus Borst (Amsterdam University Press).