INFORMASILENGKAP.COM

Een Halbach-array bestaande uit vijf magneten. De pijlen geven de richting van het magnetisch veld weer. Deze opstelling heeft een sterk magnetisch veld aan de onderzijde en een zwak veld aan de bovenzijde.

De Halbach-array is een bijzondere rangschikking van permanente magneten, die de magnetische flux "vervormt". Aan de ene kant wordt het magnetisch veld tot twee keer zo sterk, aan de andere kant neemt het echter af. Hoe langer de rangschikking, hoe sterker dit effect wordt.

Dit principe is vernoemd naar fysicus Klaus Halbach, die – toen hij in de jaren 1980 werkzaam was aan het Lawrence Berkeley National Laboratory – de Halbach-array uitvond om deeltjesbundels te focussen in deeltjesversnellers.^[1] Het effect was daarvoor al, in 1973, waargenomen door John C. Mallinson die deze structuur als een 'cursiositeit' beschouwde, hoewel hij toentertijd dacht dat deze ontdekking gebruikt kon worden om magneetbandtechnologie te verbeteren.^[2]

Halbach-arraymagneten worden in diverse toepassingen gebruikt, zoals:

koelkastmagneet
lineaire inductiemotor
magnetische koppelingen
magnetische wervelstroomrem

Bronnen, noten en/of referenties

↑ Klaus Halbach (1980). Designs of permanent multipole magnets with oriented rare earth cobalt material. Nuclear Instruments and Methods 169 (1): 1-10. DOI: 10.1016/0029-554X(80)90094-4.
↑ J.C. Mallinson (1973). One-Sided Fluxes — A Magnetic Curiosity?. IEEE Transactions on Magnetics 9: 678-682. DOI: 10.1109/TMAG.1973.1067714.

[1] Klaus Halbach (1980). Designs of permanent multipole magnets with oriented rare earth cobalt material. Nuclear Instruments and Methods 169 (1): 1-10. DOI: 10.1016/0029-554X(80)90094-4.

[2] J.C. Mallinson (1973). One-Sided Fluxes — A Magnetic Curiosity?. IEEE Transactions on Magnetics 9: 678-682. DOI: 10.1109/TMAG.1973.1067714.

[1]

[2]

Halbach-array

Content Disclaimer