Kank is een geslacht van theropode dinosauriërs, behorende tot de Maniraptora, dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Argentinië. De enige benoemde soort is Kank australis.

Op de ranch La Anita, nabij El Calafate, werden botten gevonden van een kleine theropode, op de "Monotrema"-vindplaats. Die werden opgegraven met financiële hulp uit Japan. In de "Poemagrot" vond men nog meer theropode beenderen. In 2019 werden de vondsten ten dele beschreven als resten van Megaraptora. Later begreep men dat dit onjuist was. Men besloot een nieuwe soort te benoemen.

In 2026 werd de typesoort Kank australis benoemd en beschreven door Matías Javier Motta, Alexis Mauro Aranciaga Rolando, Sebastián Rozadilla, Federico Lisandro Agnolín, Federico Brissón Egli, Gerardo Paulino Álvarez Herrera, Nicolás Roberto Chimento, Gastón Lo Coco, Takanobu Tsuihiji, Makoto Manabe, Diego Pol en Fernando Emilio Novas. De geslachtsnaam is die van een wezen uit de mythologie van de Aonikenk, een Rhea die als voorouder vereerd werd en die het Zuiderkruis zou hebben geschapen. De naam verwijst naar de verwantschap met de vogels en de zuidelijke vindplaats. Dat is ook de verklaring voor de soortaanduiding australis.

Het holotype, MPM-PV-23106-A, is gevonden in een laag van de Chorrilloformatie die dateert uit het Maastrichtien. Het bestaat uit de tiende wervel die lag op de overgang van de nek naar de rug en een cervicodorsaal genoemd wordt. Daarnaast werden verschillende specimina toegewezen: zes losse tanden en vier teenkootjes uit de vindplaats van het holotype; en een ruggenwervel, vier tanden en een teenkootje van andere locaties.

Kank is ongeveer twee meter lang met een geschat gewicht van tegen de zevenentwintig kilogram.

De beschrijvers stelden verschillende onderscheidende kenmerken vast. Twee ervan zijn autapomorfieën, unieke afgeleide eigenschappen. De cervicodorsale (10e) wervel heeft drie pneumatische foramina in de onderzijde. De cervicodorsale wervel heeft een trog langs de epipofyse lopen.

Daarnaast is er een unieke combinatie van vier op zich niet unieke kenmerken. Bij de tanden in het dentarium van de onderkaak zijn de snijranden op de voorzijde beperkt tot het bovenste derde deel van het spits. De tanden van het bovenkaaksbeen zijn afgeplat tot een doorsnede overdwars met een 8-vormig profiel. Bij de tanden van het dentarium zijn de kartelingen van de voorste snijranden beperkt tot het bovenste derde deel van het spits. Het tweede kootje van de twee teen heeft gereduceerde onderste gewrichtsknobbels en de putjes op de zijkanten voor de hechting van het kapsel dat de teenklauw omvat, liggen zeer dicht op de voorste bovenrand van de knobbels, net als bij de Troodontidae.

Kank is in de Unenlagiidae geplaatst.

• Novas, Fernando E.; Agnolin, Federico L.; Rozadilla, Sebastián; Aranciaga-Rolando, Alexis M.; Brisson-Egli, Federico; Motta, Matias J.; Cerroni, Mauricio; Ezcurra, Martín D.; Martinelli, Agustín G.; D´Angelo, Julia S.; Alvarez-Herrera, Gerardo; Gentil, Adriel R.; Bogan, Sergio; Chimento, Nicolás R.; García-Marsà & Jordi A. 2019. "Paleontological discoveries in the Chorrillo Formation (upper Campanian-lower Maastrichtian, Upper Cretaceous), Santa Cruz Province, Patagonia, Argentina". Revista del Museo Argentino de Ciencias Naturales. 21(2): 217–293
• (en) Motta, Matías J., Aranciaga Rolando, Alexis M., Rozadilla, Sebastián, Agnolín, Federico L., Egli, Federico Brissón (28 mei 2026). New unenlagiid from the Chorrillo Formation (Late Cretaceous, Maastrichtian), SW Patagonia, Argentina. Journal of Vertebrate Paleontology . ISSN:0272-4634. DOI:10.1080/02724634.2026.2656456.