Manuel Rocheman

Manuel Rocheman
Manuel Rocheman
Persoonsgegevens
Geboortedatum Parijs, 23 juli 1964
Geboorteplaats Parijs[1]Bewerken op Wikidata
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Opleiding en werk
Beroep(en) muzikant, componist
Genre(s) jazz
Instrument(en) piano
Label(s) Naïve RecordsBewerken op Wikidata
Links
Officiële website
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Manuel Rocheman (Parijs, 23 juli 1964) is een Franse jazzpianist en -componist.[2]

Biografie

Rocheman kwam uit een muzikantenfamilie; zijn grootvader van moederskant was fluitist, zijn vader gitarist en acteur Lionel Rocheman richtte de Hootenanny op in het American Center in Parijs, waar ze musici van over de hele wereld ontmoetten. Rocheman stond op 6-jarige leeftijd op en nam op uitnodiging van Bob Vatel deel aan jamsessies in Parijs.

Aan het Conservatoire National de Région de Paris nam hij pianolessen bij Alberto Neuman, een leerling van Arturo Benedetti Michelangeli en volgde hij drumcursussen. Hij werkte ook samen met de jazzpianisten Gabriel Garvanoff en Michel Sardaby.

In 1980 ging hij naar New York, waar hij Tommy Flanagan en Jaki Byard ontmoette. In hetzelfde jaar stelde Vatel hem voor aan Martial Solal en hij werd zijn enige student. Sinds 1983 werkt hij met een trio in Parijs. In 1994 trad hij op in duo met Solal op het Paris Jazz Festival.

Naast zijn solowerk treedt Rocheman op in een duo met Olivier Ker Ourio en Sara Lazarus. Hij werkte ook samen met musici als Anthony Ortega, Sylvain Beuf, Al Foster, Aldo Romano, George Mraz en Kyle Eastwood. Sinds 2004 maakt hij deel uit van het Dusko Goykovichs International Jazz Orchestra. Hij speelde ook met Toninho Horta (Café & Alegria, 2012) en met Rick Margitza.

Onderscheidingen

In 1989 werd hij de beste Franse pianist op de Martial Solal Jazz Piano International Competition. Zijn eerste cd Trio Urbain werd in 1991 door de Académie du Jazz uitgeroepen tot beste cd van het jaar en zijn tweede album White Keys ontving het jaar daarop de Django d'Or (Frankrijk). In 1998 kende de Académie du Jazz hem de Prix Django Reinhardt toe als beste muzikant van het jaar. Tussen 1995 en 2002 werd hij gefinancierd door de BNP Paribas Foundation.

Discografie

Literatuur

  • Philippe Carles, André Clergeat, Jean-Louis Comolli: Nouvelle dictionnaire du jazz. Paris 2011, ISBN 9782221-115923

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.