Mutsslang
| Mutsslang IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008) | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||
| Macroprotodon cucullatus (É. Geoffroy, 1827) | |||||||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons
| |||||||||||||||||||
Mutsslang op  Wikispecies
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
De mutsslang[2] (Macroprotodon cucullatus) is een slang uit de familie toornslangachtigen en de onderfamilie Colubrinae.
Naam en indeling
De soort wordt ook wel aangeduid met Moorse mutsslang[3] of capuchonslang.[4]
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Étienne Geoffroy Saint-Hilaire in 1827. De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Coluber, waardoor de verouderde wetenschappelijke naam in de literatuur wordt gebruikt. De slang behoorde ook tot andere geslachten, zoals Lycognathus, Coronella en Psammophylax.[5] De triviale namen 'mutsslang' en 'capuchonslang' verwijzen naar de tekening op de kop.
Een voormalige ondersoort wordt tegenwoordig als aparte soort beschouwd; Macroprotodon mauritanicus.[6]
Uiterlijke kenmerken
De mutsslang bereikt een maximale lichaamslengte tot 65 cm; de meeste exemplaren blijven kleiner. Het is een van de kleinste Europese slangensoorten. De mutsslang lijkt op de inheemse gladde slang (Coronella austriaca), maar is in tegenstelling tot deze laatste soort giftig. Het gif is niet sterk en doodt alleen prooidieren en de slang zal eerst proberen te vluchten in plaats van meteen te bijten.[7] Verder is de soort te herkennen aan de zwarte vlek in de nek, waaraan de Nederlandse naam te danken is. Het lichaam is grijsbruin met kleine zwarte vlekjes op de rug en een donkere tekening op de snuit.
De buik is vaak oranjerood of bruin en de onderkant van de staart is wit met meestal een dambord-achtig vlekkenpatroon. Deze slang heeft strepen aan de zijkanten van de kop en heeft een verticale pupil. Op Mallorca werd in 2009 een tweekoppige mutsslang gevonden in de natuur, wat hoogst opmerkelijk is. Dit exemplaar was al enkele jaren oud, en dus al een aantal keer verveld.[8]
Levenswijze
De mutsslang is een nachtdier dat overdag tussen muren en onder stenen schuilt en bij schemering op pad gaat.[7] Het voedsel bestaat voornamelijk uit hagedissen, maar ook kleine knaagdieren en vogels worden bejaagd. De vrouwtjes zetten vijf tot zeven eieren af.
Habitat
Het habitat omvat gematigde bossen, struwelen en moerassen alsmede antropogene biotopen zoals plantages, weilanden en landelijke tuinen.
Verspreiding
De mutsslang komt voor in delen van Noord-Afrika en zuidelijk Europa en leeft in in de landen Spanje, Portugal, Italië, Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Egypte en Israël.[5]
Beschermingsstatus
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).[9]
Bronvermelding
Referenties
- ↑ (en) Mutsslang op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ H. Strijbosch, A.H.P. Stumpel, R.C.M. Creemers, J.J.C.W. van Delft,A. Groenveld & D. Bauwens - Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland, Middelste groene kikker wordt bastaardkikker - Standaardlijst voor de Nederlandse namen van de Europese amfibieën en reptielen RAVON 21 7(3) 2005. Gearchiveerd op 23 september 2021.
- ↑ Jeroen Speybroeck, Anton Stumpel, Wouter Beukema, Bobby Bok, Raymond Creemers, Jeroen van Delft, Henk Strijbosch & Jan Van Der Voort - Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland, Namenlijst Europese amfibieën en reptielen - jaargang 18, nummer 4. Gearchiveerd op 27 juni 2023.
- ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 489. ISBN 90 274 8626 3.
- ↑ a b Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Macroprotodon cucullatus.
- ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Macroprotodon mauritanicus.
- ↑ a b Václav Laňka & Zbyšek Vít (1985). Amphibians and Reptiles. Aventinum, Praag, Pagina 202, 203. ISBN 90-366-0639-X.
- ↑ CCTV.com - Weird animals from around the world - Website. Gearchiveerd op 25 april 2025.
- ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Macroprotodon cucullatus - IUCN Red List. Gearchiveerd op 1 mei 2025.
Bronnen
- (nl) – Václav Laňka & Zbyšek Vít - Amphibians and Reptiles – Pagina 202, 203 - 1985 - ISBN 90-366-0639-X – Uitgeverij Aventinum, Praag
- (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Macroprotodon cucullatus - Website Geraadpleegd 23 juni 2020
· 
· 
· · Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.