Peridium
.jpeg)
Een peridium (Latijn, afgeleid van het Griekse pēridion, van pērā, lederen zak) is de beschermende laag om het sporendragende orgaan bij vele soorten schimmels.[1] De schimmels die onder andere tot de Phallaceae (stinkzwammen), Lycoperdaceae (stuifzwammen), aardsterren, Hymenogastrales, Puccinia en Uromyces behoren vormen een peridium.
.jpeg) |
 |
.jpeg) |
Afhankelijk van de soort is het peridium papierdun tot dik en rubberachtig of zelfs hard. Het peridium bestaat uit één tot drie lagen. Bij één laag wordt het een peridium genoemd, bij twee lagen de buitenste laag het exoperidium en de binnenste laag het endoperidium. Wanneer er drie lagen aanwezig zijn dan zijn er respectievelijk het exoperidium, het mesoperidium en het endoperidium.[2]
Bij de Scleroderma-schimmels bestaat het peridium uit één laag.
Bij de eenvoudigste halfondergrondse vormen blijft het peridium gesloten. De sporen komen pas vrij als het peridium vergaan is[3]
Stuifzwammen
Bij de meeste stuifzwammen is het peridium bezet met schubben of stekels. Bij soorten die tijdens de groei boven de grond komen bestaat het peridium meestal uit twee of meer lagen, waarbij de buitenste laag overgaat in wratten of stekels. De binnenste laag blijft intact en glad. Soms zoals bij de soorten van het geslacht aardster is het aantal lagen groter en splitst het exoperidium eventueel vanaf de top in een wisselend aantal puntige delen. Echter de binnenste laag blijft intact.[4]
Andere benamingen
.jpg)
Het peridium heeft bij bepaalde schimmels een specifieke naam. Zo wordt bijvoorbeeld het peridium bij de onderfamilie Phalloideae de beurs of volva genoemd. De buitenwand van de eitjes bij de Nidulariaceae wordt ook een peridium genoemd.[5]
Zie ook
- ↑ British Fungus – Flora, by George Massee; page 6; Published by George Bell and Sons, 1892
- ↑ Blackwell, Meredith; Alexopoulos, Constantine John; Mims, Charles W., Introductory mycology, Wiley, New York, 1996, 544, ISBN 0-471-52229-5
- ↑ "Fungi Mycetozoa and Bacteria". Eng. Ed. "A Monograph of the British Gastromycetes", Annals of Botany, vol. iv. 1889.
- ↑ British Fungus – Flora: A Classified Textbook of Mycology; By George Massee; Published by George Bell and Sons, 1892; Item notes: v.1; Original from Harvard University; Digitized Jun 1, 2007.
- ↑ Botany Illustrated: Introduction to Plants, Major Groups, Flowering Plant Families; By Janice Glimn-Lacy, Peter B. Kaufman; page 53; Published by Birkhäuser, 2006, ISBN 0-387-28870-8, ISBN 978-0-387-28870-3
· 
· 
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.