Rootkit
Een rootkit is een set softwaretools die wordt gebruikt door een derde partij (meestal een hacker) na toegang te hebben verkregen tot een (computer)systeem. De rootkit nestelt zich diep in het besturingssysteem, zodat het mogelijk is dat het besturingssysteem instabiel wordt. De rootkit is bijna niet te verwijderen zonder de functie van het besturingssysteem te beschadigen.
Grosso modo kunnen rootkits op twee niveaus werken: kernelniveau (Kernel mode) en gebruikersniveau (User mode). Moderne processoren kunnen namelijk programma's in kernelmodus en in gebruikersmodus afhandelen en het onderscheid is wezenlijk: programma's in kernelmodus hebben toegang tot het gehele geheugengebied; toepassingen in gebruikersmodus krijgen specifieke geheugensegmenten toegewezen. Rootkits met kernelstrategieën kunnen dus in het werkgeheugen ongeveer doen wat ze willen. Deze tools hebben de bedoeling om lopende processen, systeemdata of bestanden te lezen, wijzigen of beïnvloeden. Een rootkit helpt de indringer toegang te houden tot het systeem, zonder dat de gebruiker hier iets van merkt.
Rootkits bestaan voor allerlei besturingssystemen, zoals Linux, Solaris, Mac OS en versies van Windows. Rootkits werden bekender in het najaar van 2005, toen ontdekt werd dat platenmaatschappij Sony/BMG rootkits installeerde via haar muziek-cd's, om zo een kopieerbeveiliging te installeren. Eind augustus 2007 kwamen weer rootkits voor in Sony's producten. Deze keer ging het om geheugensticks met beveiliging. Er werd een rootkit gebruikt om zo betere beveiliging te bieden; helaas werd er onvoldoende gekeken naar verdere implicaties bij het toepassen van deze omstreden beveiliging. De beveiliging zou overigens niet door Sony zelf ontwikkeld zijn, maar door het Taiwanese FineArt Technology.
Rootkits zijn zeer moeilijk te detecteren en infecteren het systeem vaak zonder dat de gebruiker dat beseft. Het enige doel van een rootkit is het aanmaken en verbergen van bestanden, netwerkverbindingen, geheugenadressen en registeringangen. Soms wanneer de rootkit verwijderd wordt, blijven de aangebrachte wijzigingen intact en meestal ondetecteerbaar. De enige wijze om er geheel zeker van te zijn dat een rootkit verwijderd is, is dan ook het formatteren en herinstalleren van het hele systeem. De meeste anti-malware-software vanaf eind 2006 is in staat om ook actieve rootkits te detecteren en verwijderen.
De benaming 'rootkit' komt uit het UNIX-milieu: met root wordt de zogenaamde superuser (systeemgebruiker, vergelijkbaar met Administrator bij Windows) van een UNIX-systeem aangeduid. In de jaren 80 slaagden hackers erin UNIX-systemen te infiltreren en een achterdeurtje te installeren dat hen toeliet telkens opnieuw met rootrechten de machine over te nemen.
Externe link
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.