Sure to Fall

Sure to Fall (in Love with You) is een nummer dat in 1955 is geschreven door Carl Perkins, Bill Cantrell en Quinton Claunch. In december van dat jaar (dezelfde maand als Blue Suede Shoes) nam Perkins het op. De opname was oorspronkelijk bedoeld om als single te worden uitgebracht met als achterkant Tennessee, als opvolger van Blue Suede Shoes. Er is een testversie van de plaat gemaakt, die aan diskjockeys is uitgedeeld, maar Sun Records, Perkins’ platenmaatschappij, koos uiteindelijk voor Boppin' the Blues.[1]

In 1957 verscheen het nummer voor het eerst op de langspeelplaat Dance Album of Carl Perkins, samen met de geplande achterkant Tennessee. In 1961 werd de lp opnieuw uitgebracht onder de naam Teen Beat: The Best of Carl Perkins.[2] In de late jaren zeventig verscheen Sure to Fall/Tennessee alsnog op single in de reeks ‘Sun Golden Treasure Series’, als nummer 5.[3] In 1961 was het al op ep verschenen, samen met Blue Suede Shoes, Movie Magg en Gone Gone Gone,[4]

Het nummer staat ook op een aantal verzamelalbums, zoals Original Sun Greatest Hits (1986) en The Complete Sun Singles (2000).

Versie van the Beatles

The Beatles kenden Sure to Fall van het Dance Album of Carl Perkins, dat in het Verenigd Koninkrijk pas in 1959 verscheen op het label London Records.[5] Als grote fans van Perkins namen ze diverse nummers van de lp op hun repertoire: niet alleen Sure to Fall, maar ook bijvoorbeeld Honey Don't en Everybody's Trying to Be My Baby, die ze later allebei zouden opnemen voor hun album Beatles for Sale.

Ze speelden het nummer bij hun mislukte auditie bij Decca op 1 januari 1962. De bezetting was:

Het nummer zoals ze dat tijdens hun auditie speelden, was jarenlang alleen als bootleg te krijgen. Pas in 2013 verschenen de tien nummers van de auditie die niet eerder op een legale plaat waren uitgegeven, met andere vroege opnamen op een legaal dubbelalbum, I Saw Her Standing There.

The Beatles hebben het nummer viermaal live voor de BBC-radio gespeeld. Eén versie (opgenomen 1 juni, uitgezonden 18 juni 1963) staat op Live at the BBC (1994). Een andere liveversie (opgenomen 3 september, uitgezonden 24 september 1963) staat op het vervolg van dit dubbelalbum, On Air – Live at the BBC Volume 2 uit 2013.

Andere versies

Ringo Starr, de vroegere drummer van The Beatles, nam het nummer in 1981 op voor zijn album Stop and Smell the Roses. Als producer van het nummer trad Paul McCartney op, die ook basgitaar en piano speelde, terwijl Linda McCartney als achtergrondzangeres optrad. Het nummer staat ook op het verzamelalbum Starr Struck: Best of Ringo Starr, Vol. 2.

The Fourmost nam het nummer op voor zijn eerste en enige lp First and Fourmost uit 1965.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.