Treures
| Treures | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Cultivar | |||||||||||||||||||||
| Fraxinus excelsior 'Pendula' | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Treures (Fraxinus excelsior 'Pendula') is een cultivar van gewone es (Fraxinus excelsior).
Determinatie
Treures is een houtige plant die uitgroeit tot boom met een dicht bladerdak en met naar beneden hangende takken die vaak de bodem bereiken. De kroon is grillig en de boom wordt 8–10 m hoog en 4–5 m in doorsnede. Treures is net als gewone es driehuizig, er bestaan zowel mannelijke, vrouwelijke als hermafrodiete exemplaren.
Taxonomie
William Aiton, het toenmalige hoofd van Kew Gardens, noemt de treures in 1789 in zijn boek Hortus Kewensis.[1] Ze valt niet onder de taxonomische indeling volgens de ICBN.
Toepassingen
Treuressen waren in het victoriaans tijdperk vooral in Engeland heel populair. De groeiwijze biedt de gelegenheid de boom als een natuurlijk prieel te gebruiken. Treuressen treft men meestal aan als solitaire bomen in parken of op boerenerven en begraafplaatsen.
Alle treuressen stammen van één boom af, die in 1725 in Groot-Brittannië werd gevonden op een veld van het vicariaat van Gamlingay, bij Wimpole in Cambridgeshire. De originele boom was klein. Alle grotere bomen, die vanaf het midden van de 18e eeuw in de handel kwamen, zijn op een onderstam van een gewone es geënt. Alleen de kroon met de afhangende takken en twijgen stamt van de originele treures af.
Treures is net zo gevoelig voor de essentaksterfte, een infectie met de schimmel Chalara fraxinea, als gewone es.
Oude bomen in Nederland
De misschien oudste treures van Nederland staat in Oud-Zevenaar.[2] Een eveneens zeer oude treures staat in de kloostertuin van het voormalige klooster aan de Prinsegracht in Den Haag. Deze is ondanks diverse boomchirugische ingrepen in slechte conditie.
Fotogalerij
-
Kale treures (eind november)
-
Detail
Literatuur
- Leo Goudzwaard, Loofbomen in Nederland en Vlaanderen, Zeist, KNNV Uitgeverij, 2013. ISBN 978 90 5011 4325
- ↑ William Aiton, Hortus Kewensis, Vol. III, Londen, 1789, p. 445
- ↑ www.oud-zevenaar.nl
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.