Utaurora Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Midden-Cambrium
Utaurora comosa
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia Stam: Arthropoda Klasse: Dinocaridida Orde: Opabiniida Familie: Opabiniidae
Geslacht
Utaurora Pates et al., 2022
Typesoort
Utaurora comosa
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Utaurora op Wikispecies
Portaal    Biologie

Utaurora^[1] is een geslacht van uitgestorven opabiniide geleedpotigen, die nauw verwant waren aan echte geleedpotigen en radiodonten; de typesoort is Utaurora comosa. De fossielen van het dier komen uit het Cambrium van Utah. Dit geslacht is tot dusver de enige andere bekende onbetwistbare opabiniide, terwijl de andere Opabinia zelf is. Er zijn andere dieren zoals Myoscolex en Mieridduryn die opabiniiden zouden kunnen zijn, maar de classificatie van die twee geslachten wordt nog steeds betwist.

Het holotype-exemplaar van Utaurora comosa, KUMIP 314087, werd verzameld in de Wheeler-formatie in Utah. Het werd aanvankelijk beschreven in 2008 als een exemplaar van Anomalocaris.

In 2022 herinterpreteerden Pates et alii het exemplaar als een opabiniide en beschreven het als een nieuw geslacht en soort.

Utaurora is een samentrekking van Utah, in verwijzing naar waar het exemplaar werd gevonden, en Aurora, de naam van een Romeinse godin. De verwijzing naar Aurora werd gekozen omdat zij de godin van de dageraad is die haar minnaar Tithonos in een insect veranderde, en Utaurora is een vroege soort die dicht bij de oorsprong van de geleedpotigen staat. De soortaanduiding comosa is Latijn voor 'harig' of 'bladig' en verwijst naar het uiterlijk van het dier, met een harig uitziend dorsaal oppervlak en een bladachtige opstelling van de staartbladen.

Utaurora lijkt sterk op Opabinia en Kylinxia, een paar bizarre geleedpotigen uit respectievelijk de Burgess Shale en de biota van Chengjiang, met vijf ogen en bizarre frontale aanhangsels. Vanwege de onvolledige vondsten is het onzeker of Utaurora deze kenmerken deelt. Utaurora verschilt van Opabinia doordat ze meer uitgebreide setale bladen heeft die de rug en het promixale gebied van elke laterale flap bedekken, waardoor ze een harig uiterlijk krijgt, en doordat ze een staartwaaier heeft die is samengesteld uit ten minste zeven paar staartbladen (drie bij Opabinia).

Op basis van zijn gelijkenis met Opabinia, classificeerden de ontdekkers van Utaurora haar in Opabiniidae. Hun fylogenetische analyses vonden over het algemeen steun voor een opabiniide positie. Een derde mogelijke opabiniide, Myoscolex is bekend van rotsen van de Emu Bay Shale in Zuid-Australië. Omdat morfologische kenmerken die deze classificatie ondersteunen echter controversieel zijn, is er een hypothese geopperd die suggereert dat het ook een vroege worm kan zijn geweest.