Vibe coding is een softwareontwikkelingstechniek die sterk steunt op kunstmatige intelligentie (AI). Het is computerprogrammering, het maken van software, met behulp van chatbots, waarbij de ontwikkelaar een project of taak beschrijft aan een groot taalmodel (LLM), dat broncode genereert op basis van de prompt. De ontwikkelaar controleert of bewerkt de code niet, maar gebruikt uitsluitend tools en uitvoeringsresultaten om deze te evalueren en vraagt het LLM om verbeteringen.

In tegenstelling tot traditionele AI-ondersteunde codering of pair programming, houdt de menselijke ontwikkelaar zich niet bezig met het controleren van de code, maar accepteert hij of zij door AI voorgestelde aanvullingen zonder menselijke controle en richt hij of zij zich meer op iteratieve experimenten dan op de correctheid of structuur van de code.

De term werd in februari 2025 geïntroduceerd door Andrej Karpathy. De term werd de volgende maand op de website van Merriam-Webster vermeld als een "slang & trending"-term. Het werd door Collins English Dictionary uitgeroepen tot Woord van het jaar 2025.

Voorstanders van vibe coding zeggen dat het zelfs amateurprogrammeurs in staat stelt software te produceren zonder de uitgebreide training en vaardigheden die nodig zijn voor software engineering. Critici wijzen op een gebrek aan verantwoording, onderhoudbaarheid en het verhoogde risico op het introduceren van beveiligingslekken in de resulterende software.

In 2025 blijkt uit onderzoek dat vibe coding programmeurs doet geloven dat ze 20% tot 24% sneller werken. In realiteit blijken ze 19% trager resultaat op te leveren^[1]

Vibe coding heeft zorgen gebaard over begrip en verantwoordelijkheid. Ontwikkelaars kunnen AI-gegenereerde code gebruiken zonder de functionaliteit ervan volledig te begrijpen, wat kan leiden tot onopgemerkte bugs, fouten of beveiligingslekken.

Hoewel de aanpak geschikt kan zijn voor prototypes of "wegwerpprojecten voor in het weekend", zoals Karpathy oorspronkelijk voor ogen had, beschouwen sommige experts het als risicovol in professionele omgevingen, waar een diepgaand begrip van de code cruciaal is voor debuggen, onderhoud en computerbeveiliging. Ars Technica citeert Simon Willison, die stelde: "Vibe coding is duidelijk riskant. Het grootste deel van ons werk als software-engineers bestaat uit het ontwikkelen van bestaande systemen, waarbij de kwaliteit en begrijpelijkheid van de onderliggende code cruciaal zijn."

In mei 2025 werd gemeld dat Lovable, een Zweedse app voor het coderen van vibes, beveiligingslekken bevatte in de code die het genereerde. Van de 1645 door Lovable gemaakte webapplicaties hadden er 170 een probleem waardoor iedereen toegang kon krijgen tot persoonlijke informatie.

Generatieve AI is geschikt voor het uitvoeren van eenvoudige taken zoals basisalgoritmen. Dergelijke systemen hebben echter moeite met meer nieuwe, complexe codeerproblemen, zoals projecten met meerdere bestanden, slecht gedocumenteerde bibliotheken of veiligheidskritieke code.

LLM's genereren dynamisch code, en de structuur van dergelijke code kan variëren. Bovendien kan het voor de ontwikkelaar moeilijk zijn om de syntaxis en concepten ervan te begrijpen, aangezien de ontwikkelaar de code niet zelf heeft geschreven.