(253) Mathilde
_mathilde_crop.jpg) Planetoida Matylda widziana z sondy NEAR | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
12 listopada 1885 |
| Numer kolejny |
253 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
2,6472 au |
| Mimośród |
0,2652 |
| Peryhelium |
1,9393 au |
| Aphelium |
3,3513 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 111 dni 21 godzin |
| Średnia prędkość |
17,98 km/s |
| Inklinacja |
6,71° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
66 × 48 × 46 km |
| Masa |
1,033 ⋅ 1017 kg |
| Średnia gęstość |
1,3 g/cm3 |
| Okres obrotu |
(17 d 9 h 30 m) h |
| Albedo |
0,04 |
| Jasność absolutna |
10,3m |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
~174 K |
| Satelity naturalne |
brak |
(253) Mathilde – mała planetoida z pasa głównego.
Odkrycie
Planetoida została odkryta 12 listopada 1885 w Obserwatorium Uniwersyteckim w Wiedniu przez austriackiego astronoma Johanna Palisę. Nosi imię żony francuskiego astronoma Moritza Loewy’ego.
Orbita
Orbita (253) Mathilde jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 6,7°. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje 4 lat i 112 dni, krążąc w średniej odległości 2,64 j.a. Średnia prędkość orbitalna wynosi ok. 17,98 km/s.
Właściwości fizyczne
(253) Mathilde ma nieregularny kształt, jej rozmiary to 66 × 48 × 46 km. Jej albedo jest niskie i wynosi 0,04, a jasność absolutna to 10,3m. Średnia temperatura na powierzchni sięga ok. 174 K. Zalicza się do planetoid typu C; na powierzchni występują związki węgla, dlatego też jest bardzo ciemna, zbudowana z takich samych materiałów co meteoryty z grupy chondrytów węglowych. Ciało to bardzo wolno obraca się wokół własnej osi, pełny obrót trwa 17 dni, 9 godzin i 30 minut.
Na powierzchni jest wiele małych kraterów oraz jeden – w porównaniu do wielkości samej planetoidy – ogromnych rozmiarów – o głębokości ok. 10 km. Uderzenia o sile, która spowodowała powstanie tego krateru, Mathilde z pewnością by nie przetrwała w jednym kawałku. Stąd wysnuwa się wniosek, że jest ona zlepkiem wielu okruchów skalnych utrzymywanych razem siłą przyciągania.
Badania bezpośrednie
27 czerwca 1997 roku sonda kosmiczna NEAR Shoemaker przeleciała w niewielkiej odległości od (253) Mathilde, wykonując szereg zdjęć. Jednak z powodu powolnego obrotu udało się zaobserwować tylko połowę powierzchni.
Lista tworów geologicznych
Ze względu na bardzo ciemną (ciemniejszą od węgla) powierzchnię, kraterom na Mathilde nadano nazwy pochodzące od regionów Ziemi, w których wydobywa się węgiel kamienny.
Zobacz też
Bibliografia
- (253) Mathilde w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (253) Mathilde w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (253) Mathilde w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- Mathilde. [w:] Gazetteer of Planetary Nomenclature [on-line]. IAU, USGS, NASA. [dostęp 2016-03-19]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.