Ten artykuł dotyczy algorytmu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

ALOHA – jeden z algorytmów dostępu wielokrotnego do kanału. Opracowany w latach 70. XX w. w Uniwersytecie Hawajskim m.in. przez Normana Abramsona, był podstawą uniwersyteckiej sieci ALOHAnet. Początkowo używany do naziemnej komunikacji radiowej z czasem znalazł zastosowanie we wszystkich systemach^{[potrzebny przypis]}, w których niekoordynowani użytkownicy korzystają z jednego kanału (tzw. systemy rywalizacyjne lub kontencyjne).

Podstawową ideą systemu ALOHA jest wysyłanie przez nadajnik danych zawsze, gdy tylko się pojawią^[1]. Gdy ramka dotrze do celu, wysyłana jest kolejna. Gdy nastąpi kolizja, nadajnik odczekuje losowy czas i wysyła ją ponownie. Losowość jest tu szczególnie ważna, gdyż w przeciwnym razie te same ramki wciąż by ze sobą kolidowały.

Wydajność tego systemu, a co za tym idzie – wykorzystanie kanału – są niewielkie. Opublikowana przez Larry’ego Robertsa w 1972 metoda podwojenia przepustowości systemu otrzymała nazwę: szczelinowy ALOHA (ang. slotted ALOHA). Metoda ta polega na podzieleniu czasu na odcinki, którym odpowiadają pojedyncze ramki i synchronizacji wszystkich użytkowników, tak aby komputer mógł nadawać dopiero po rozpoczęciu kolejnej „szczeliny”^[2].

Pomimo swojej prostoty i małej wydajności, szczelinowy protokół ALOHA znalazł zastosowanie nie tylko w kilku wczesnych eksperymentach. Jest używany, w wersji slotted ALOHA, m.in. w systemach GSM oraz UMTS^[3]. Wykorzystuje się go również w systemach dostępu do Internetu przez sieci telewizji kablowych^{[potrzebny przypis]}.

ALOHA jest protoplastą protokołu Ethernet.