ARCNET

Adapter ARCnet dla komputera Amiga 500 (A560)

ARCNET - otwarty standard lokalnej sieci komputerowej[a] opracowany przez Datapoint Corporation w 1977 roku[1][2].

Historia

ARCnet został wprowadzony w 1977 roku przez Datapoint Coproration, początkowo w celu umożliwienia łączenia ze sobą własnych produków przeznaczonych do użytku w biurach. Znaczna sprzedaż spowodowała rozwój technologii oraz pojawienie się układów scalonych pozwalających na budowę sprzętu w tym standardzie. Były one dostępne bez opłat licencyjnych, w konsekwecji znacznie tańsze od konkurencyjnych rozwiązań (w szczególności - od komponentów sieci Ethernet)[2].

W latach 80. i w pierwszej połowie lat 90. ARCnet konkurował ze standardami własnościowymi takimi jak Ethernet oraz Token ring. Z czasem jednak został zastąpiony głównie przez coraz bardziej rozpowszechniony standard Ethernet (który rozwijał się coraz bardziej dynamicznie, jak również spadały ceny jego komponentów)[1].

Charakterystyka

Karty typu ARCNET pozwalają na transmisję danych z prędkościami od 2,5 Mb/s[1][2] do 10 Mb/s na odległości do 4 km. Jako medium wykorzystują 93-omowy kabel koncentryczny RG62, lub pojedynczą parę telefoniczną, dzięki czemu często znajdują zastosowanie w miejscach, gdzie możliwość zastosowania Ethernetu wyklucza brak drugiej pary skrętki. W przeciwieństwie do Ethernetu adresy kart ARCNET były ustawiane ręcznie przy użyciu przełączników DIP[1]. W jednej sieci mogło być do 255 kart[1]. Wersja 10 Mb/s pracuje z protokołem TCenet (Thomas Conrad) i ma mało wspólnego z ARCNET, wykorzystuje tylko ten sam kabel koncentryczny RG62 jako medium transmisyjne.

Zalety systemu ARCNET, wyróżniające go od konkurencyjnego Ethernetu, to:

  • Duża odporność na zakłócenia i niskiej jakości kable. Dla przykładu nic nie stoi na przeszkodzie, żeby połączyć karty typu ARCNET zwykłym 75-omowym kablem koncentrycznym. Karty te działają bez problemu, jeżeli końce kabla nie są zakończone opornikami (terminatorami), co jest nie do pomyślenia w przypadku Ethernetu.
  • Duży dystans maksymalny między dwoma aktywnymi końcówkami sieci (aktywnym koncentratorem lub kartą w topologii gwiazdy).
  • Jednolity interfejs programistyczny: Karty ARCNET przeważnie posiadały jeden z dwóch rodzajów procesorów, dzięki czemu wystarczały tylko dwa sterowniki, żeby obsłużyć wszystkie rodzaje kart ARCNET różnych producentów.
  • Dwie topologie sieci: gwiazda i szyna; możliwość łączenia tych topologii w różne kształty, zależnie od potrzeb.
  • Brak efektu "przechwytywania" medium ze względu na sztywny podział czasu dostępu do medium (token passing).
  • Wykorzystanie okablowania RG62 niegdyś powszechnie stosowanego w systemach IBM (terminale rodziny 3270).

Wady ARCNET-u to:

  • Mała dostępność urządzeń: kart, aktywnych i pasywnych koncentratorów, czy 93-omowego kabla koncentrycznego.
  • Brak oficjalnych sterowników dla systemów Microsoftu nowszych niż Windows 95, zupełny brak sterowników dla wielu systemów. Praktycznie jedynym systemem, dla którego nie ma problemów ze sterownikami kart ARCNET, jest Linux.
  • Brak kart pozwalających na transmisję szybszą niż 10 Mb/s.
  • Możliwość podłączenia maksymalnie 255 kart w jednym segmencie sieci.
  • Konieczność ręcznej, fizycznej adresacji urządzeń w sieci.
  • Maksymalny rozmiar pakietu mniejszy niż wymagany przez specyfikację protokołu IP, co powoduje konieczność stosowania dodatkowego dzielenia pakietów IP. Stwarza to dodatkowe problemy przy protokole IPv6.

Uwagi

  1. ↑ obejmujący warstwę łącza danych i warstwę fizyczną w modelu OSI (warstwę dostępu do sieci w modelu TCP/IP)

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Marcin Piwko. Podarnik początkującego rybaka, cz. 3. „[{Bajtek]]”. 7/93 (95), s. 13-14, lipiec 1993. 
  2. ↑ a b c Harry Saal. Local Area Networks - An Update on Microcomputers in the Office. „BYTE”. Vo. 8, No. 5, s. 60-79, maj 1983. (ang.). 

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.