Al Unser
 Al Unser z żoną podczas 500 Festival Indianapolis (2015) | |
| Imię i nazwisko |
Alfred Unser Sr |
|---|---|
| Państwo | |
| Data i miejsce urodzenia |
29 maja 1939 |
| Data i miejsce śmierci |
9 grudnia 2021 |
| Sukcesy | |
|
1970: USAC (mistrz) | |
Al Unser, właśc. Alfred Unser Sr (ur. 29 maja 1939 w Albuquerque, zm. 9 grudnia 2021 w Chama[1]) – amerykański kierowca wyścigowy.
Pochodził z rodziny o tradycjach wyścigowych; jego ojciec, dwaj wujkowie, dwaj bracia oraz syn, a także dwóch bratanków również startowało (z różnym powodzeniem) w wyścigach samochodowych, głównie w serii IndyCar.
Al Senior (przydomek hierarchiczny nadany w późniejszych latach kariery, w odróżnieniu od syna, Ala Juniora) zwany również Big Al był najbardziej utytułowanym członkiem klanu Unserów. Na koncie miał cztery zwycięstwa w Indianapolis 500 (1970, 1971, 1978, 1987) oraz trzy tytuły mistrzowskie IndyCar (USAC 1970, CART 1983, 1985).
Był wielokrotnie nagradzany za swoje osiągnięcia w motosporcie. W 1986 roku został odznaczony miejscem w Indianapolis Motor Speedway Hall of Fame, w 1991 r. wprowadzono go do Motorsports Hall of Fame of America, a w 1998 r. uhonorowano go w International Motorsports Hall of Fame.
USAC / CART
Łącznie w latach 1964–1994 wziął udział w 321 wyścigach. Wygrał 39, natomiast 28 razy startował z pole position.
Najlepszym sezonem w jego wykonaniu był 1970, gdy wygrał 10 z 18 wyścigów, zdobywając ponad połowę punktów więcej od wicemistrza, swojego brata Bobby'ego.
Dwa kolejne tytuły cechowała przede wszystkim znakomita niezawodność jego zespołu, Penske Racing. W sezonach 1983 i 1985 odniósł tylko po jednym zwycięstwie, ale zostawił w pokonanym polu Teo Fabiego (1983, różnicą czterech punktów) oraz swojego syna Ala Juniora (1985, różnicą zaledwie jednego punktu).
Indianapolis 500
W latach 1965–1994 wystartował w 27 edycjach Indianapolis 500. Jako drugi kierowca w historii zanotował cztery zwycięstwa (pierwszym był A.J. Foyt, później dokonał tego jeszcze Rick Mears).
Najwięcej uwagi wzbudziło ostatnie z tych zwycięstw, z 1987 roku. Unser wziął udział w wyścigu tylko ze względu na kontuzję nominalnego kierowcy Penske, Danny'ego Ongaisa. Rywalizacja została zdominowana przez Mario Andrettiego, który prowadził przez 170 z 200 okrążeń, jednak wycofał się po awarii zapłonu na 23 okrążenia przed metą. Pozycję lidera przejął wówczas Roberto Guerrero, który z kolei zgasił silnik w trakcie ostatniego postoju w boksach, czym umożliwił historyczny triumf Unserowi. Różnica na mecie między dwoma kierowcami wynosiła 4,5 sekundy.
W ten sposób Al Unser został równocześnie najstarszym zwycięzcą Indianapolis 500. W jego posiadaniu jest również rekord największej liczby okrążeń na prowadzeniu w historii wyścigu (644).
Życie prywatne
Dwukrotnie żonaty; z Wandą Jesperson (1958–1971; syn Al Jr., dwie córki Debra Ann, Mary Linda) oraz Karen Barnes (od 1977).
Al Jr także został kierowcą wyścigowym, który zadebiutował w Indy w 1983 roku, a w 1992 odniósł swoje pierwsze z dwóch zwycięstw[2].
Córka z pierwszego małżeństwa, 21-letnia Debra Ann zginęła tragicznie w wyścigu pojazdów buggy w 1982 roku.
Starty w Indianapolis 500
| Rok | Nadwozie | Silnik | Start | Wynik | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| 1965 | Lola | Ford | 32 | 9 | |
| 1966 | Lotus | Ford | 32 | 12 | Wypadek |
| 1967 | Lola | Ford | 9 | 2 | |
| 1968 | Lola | Ford | 6 | 26 | Wypadek |
| 1969 | Lola | Ford | Wycofał się przed startem (kontuzja) | ||
| 1970 | Colt | Ford | 1 | 1 | |
| 1971 | Colt | Ford | 5 | 1 | |
| 1972 | Parnelli | Offenhauser | 19 | 2 | |
| 1973 | Parnelli | Offenhauser | 8 | 20 | Tłok silnika |
| 1974 | Eagle | Offenhauser | 26 | 18 | Zawór silnika |
| 1975 | Eagle | Offenhauser | 11 | 16 | Korbowód |
| 1976 | Parnelli | Cosworth | 4 | 7 | |
| 1977 | Parnelli | Cosworth | 3 | 3 | |
| 1978 | Lola | Cosworth | 5 | 1 | |
| 1979 | Chaparral | Cosworth | 2 | 22 | Układ transmisyjny |
| 1980 | Longhorn | Cosworth | 9 | 27 | Cylinder silnika |
| 1981 | Longhorn | Cosworth | 9 | 17 | |
| 1982 | Longhorn | Cosworth | 16 | 5 | |
| 1983 | Penske | Cosworth | 7 | 2 | |
| 1984 | March | Cosworth | 10 | 3 | |
| 1985 | March | Cosworth | 7 | 4 | |
| 1986 | Penske | Chevrolet | 5 | 22 | Wibracje |
| 1987 | March | Cosworth | 20 | 1 | |
| 1988 | Penske | Chevrolet | 3 | 3 | |
| 1989 | Penske | Chevrolet | 2 | 24 | Sprzęgło |
| 1990 | March | Alfa Romeo | 30 | 13 | |
| 1992 | Lola | Buick | 22 | 3 | |
| 1993 | Lola | Chevrolet | 23 | 12 | |
| 1994 | Lola | Ford-Cosworth | Wycofał się przed kwalifikacjami |
Przypisy
- ↑ IndyCar legend Al Unser dies at 82. thecheckeredflag.co.uk. [dostęp 2021-12-10]. (ang.).
- ↑ Ernest Mróz, Al Unser – z futbolu do IndyCar | Legendy motorsportu [online], motohigh.pl, 29 maja 2020 [dostęp 2020-07-31] (pol.).
Bibliografia
- ChampCarStats – Al Unser (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.