Almitryna

Almitryna
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C26H29F2N7

Masa molowa

477,55 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

27469-53-0
106648-10-6 (mesylan)
29608-49-9 (dimesylan)

PubChem

33887

DrugBank

DB01430

Klasyfikacja medyczna
ATC

R07AB07

Almitryna (łac. almitrinum) – organiczny związek chemiczny, lek stymulujący układ oddechowy, stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc.

Mechanizm działania[1]

Almitryna stymuluje obwodowe chemoreceptory aorty i kłębka szyjnego[2], w wyniku czego wzrasta SaO2 i PaO2, a zmniejszeniu ulega PaCO2[3]. Bezpośrednim skutkiem pobudzenia tych receptorów jest poprawa utlenowania krwi, która wiąże się z poprawą wentylacji pęcherzykowej oraz ze wzrostem współczynnika wentylacja-perfuzja.

W zalecanych dawkach dobowych (50 lub 100 mg) almitryna:

Farmakokinetyka[4][5][6]

Lek szybko i niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając we krwi stężenie maksymalne po około 3 godzinach. Niemalże całkowicie wiąże się z białkami osocza. Almitryna metabolizowana jest w wątrobie do postaci nieaktywnych farmakologicznie metabolitów, które następnie wydalane są razem z żółcią. Po podaniu pojedynczej dawki okres półtrwania leku wynosi 40–80 godzin, a w przypadku długotrwałego leczenia wzrasta do 30 dni.

Wskazania

Niewydolność oddechowa połączona z hipoksemią[7] w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc[8].

Przeciwwskazania

Ostrzeżenia specjalne

  1. Podczas stosowania almitryny istnieje ryzyko wystąpienia neuropatii obwodowej[9]. Dlatego też należy bezwzględnie przestrzegać zalecanych dawek oraz nie stosować innych preparatów zawierających almitrynę. W przypadku nagłego spadku masy ciała lub pojawienia się objawów, takich jak mrowienie, uczucie kłucia lub parestezje, leczenie almitryną należy przerwać.
  2. Ze względu na ryzyko wystąpienia neuropatii, szczególnie u chorych przyjmujących almitrynę przez dłuższy czas[10], decyzję o kontynuacji podawania leku należy podejmować co 6 miesięcy.
  3. Lek nie powinien być stosowany w leczeniu astmy. Przed podaniem almitryny należy zastosować lek rozszerzający oskrzela.
  4. Almitryna wydaje się nie być wystarczająco skuteczna w niewydolności oddechowej będącej powikłaniem po przebytym zapaleniu oskrzeli. Należy w takim wypadku rozważyć hospitalizację chorego.

Interakcje

Brak jakichkolwiek doniesień dotyczących interakcji almitryny z innymi lekami.

Nie należy podawać choremu leczonemu almitryną innych preparatów zawierających tę substancję czynną, z uwagi na ryzyko przedawkowania.

Działania niepożądane

Występują bardzo rzadko, na ogół w trakcie długotrwałego stosowania almitryny. Obserwuje się:

Przedawkowanie

Nie odnotowano żadnego przypadku przedawkowania almitryny. W razie zażycia więcej niż 100 mg almitryny wystąpić może hipokapnia i zasadowica oddechowa. Nie ma swoistego antidotum na zatrucia almitryną. Należy wdrożyć leczenie objawowe i podtrzymujące pracę układu sercowo-naczyniowego oraz często wykonywać gazometrię.

Preparaty

Wycofanie z obrotu

14 czerwca 2013 Główny Inspektor Farmaceutyczny wydał decyzję o wycofaniu almitryny z obrotu farmaceutycznego. Przeprowadzona analiza nie wykazała, aby korzyści wynikające ze stosowania doustnie almitryny przeważały nad ryzykiem[11].

Przypisy

  1. F. Markos, D.P. Campion, M. Carey, J.J. O’Connor, An investigation into the mechanism of action of almitrine on isolated rat diaphragm muscle fatigue, „Respiration”, 69 (4), 2002, s. 339–343, DOI10.1159/000063267, PMID12169748 (ang.).
  2. J.R. López-López, M.T. Pérez-García, E. Canet, C. Gonzalez, Effects of almitrine bismesylate on the ionic currents of chemoreceptor cells from the carotid body, „Molecular Pharmacology”, 53 (2), 1998, s. 330–339, DOI10.1124/mol.53.2.330, PMID9463492 (ang.).
  3. D. Górecka, P. Śliwiński, G. Palasiewicz, R. Pachocki, J. Zieliński, Étude comparative de la PaO2 chez des patients modérément hypoxémiques traités par almitrine versus placebo pendant un an, „Revue des maladies respiratoires”, 18 (4 Pt 2), 2001, S15–S17, PMID11787328 (fr.).
  4. A. Wilke, W. Siegmund, T. Schneider, M. Wiersbitzky, G. Franke, Pharmacokinetics of almitrine in healthy volunteers and patients with essential hypertension, „Biomedica Biochimica Acta”, 50 (2), 1991, s. 183–187, PMID1877979.
  5. N. Bromet i inni, Pharmacokinetics of almitrine bismesylate: studies in patients, „European Journal of Respiratory Diseases. Supplement”, 126, 1983, s. 363–375, PMID6586449.
  6. N. Bromet, E. Singlas, Pharmacokinetique clinique de bismesylate d’almitrine, „Presse médicale”, 13 (34), 1984, s. 2071–2077, PMID6149534 (fr.).
  7. C. Voisin, The hypoxaemia in chronic obstructive pulmonary disease (COPD) and its management, „Wiadomości lekarskie”, 51 (1–2), 1998, s. 4–11, PMID9608825.
  8. P.A. Bardsley, J. Tweney, N. Morgan, Howard P, Oral almitrine in treatment of acute respiratory failure and cor pulmonale in patients with an exacerbation of chronic obstructive airways disease, „Thorax”, 46 (7), 1991, s. 493–498, PMID1908604.
  9. P. Howard, Hypoxia, almitrine, and peripheral neuropathy, „Thorax”, 44 (4), 1989, s. 247–250, PMID2548298.
  10. S. Watanabe i inni, Long-term effect of almitrine bismesylate in patients with hypoxemic chronic obstructive pulmonary disease, „The American Review of Respiratory Disease”, 140 (5), 1989, s. 1269–1273, PMID2683905.
  11. Główny Inspektor Farmaceutyczny, Decyzja nr 22/ZW/2013 [online], 14 czerwca 2013 [zarchiwizowane z adresu 2016-10-03].

Bibliografia

  • Jan Kazimierz Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska, Robert Adamowicz, Leki współczesnej terapii, Warszawa: Split Trading, 2005, ISBN 83-85632-82-4.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.