Autoklaw
Autoklaw – hermetycznie zamknięty, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania procesów chemicznych.
Zasada działania
Temperaturę kąpieli wodnej ogranicza temperatura wrzenia wody, przy normalnym ciśnieniu atmosferycznym wynosząca 100 °C. Zwiększenie ciśnienia powoduje, że woda wrze w wyższej temperaturze. W zamkniętym naczyniu, jakim jest autoklaw, w trakcie jego podgrzewania wzrasta ciśnienie, głównie w wyniku parowania wody. Ciśnienie w autoklawie jest ograniczane automatycznym zaworem ciśnieniowym.
Osiągane w autoklawie wysokie ciśnienie i temperatura umożliwia przyśpieszenie wielu procesów chemicznych.
Budowa
Autoklaw składa się zazwyczaj z następujących elementów:
- naczynia głównego o grubych ściankach, zdolnych wytrzymywać wysokie ciśnienie,
- pokrywy o równie grubych ściankach, posiadającej kryzę zamykaną na śruby, co tworzy mocne i szczelne połączenie,
- manometru pokazującego panujące wewnątrz ciśnienie,
- termometru pokazującego panującą wewnątrz temperaturę,
- ciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa pełniącego rolę zabezpieczenia przed rozerwaniem gdyby wewnątrz autoklawu powstało zbyt wysokie ciśnienie.
Zastosowanie
Jednym z najlepszych sposobów sterylizacji jest zastosowanie autoklawu, dlatego jest powszechnie stosowany w medycynie w celu sterylizacji instrumentów chirurgicznych, dentystycznych, laryngologicznych itp., środków farmaceutycznych, materiałów opatrunkowych i innych[1]. Dużą rolę odgrywa także w przemyśle w celu przeprowadzania okresowych i ciągłych procesów technologicznych. Stosowany przy obróbce żywności, czyli przy operacji autoklawowania, pozwala uzyskać pełną jałowość produktów żywności[2]. Autoklaw jest używany także jako reaktor ciśnieniowy w syntezie chemicznej, np. do syntez solwotermalnych (jeżeli rozpuszczalnikiem jest woda, synteza taka nosi nazwę syntezy hydrotermalnej[3]).
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Portal Wiem – Sterylizacja, wyjaławianie
- ↑ Mieczysław Boruch, Bogusław Król: Procesy technologii żywności, Skrypty dla szkół wyższych, Politechnika Łódzka, 1993
- ↑ Solvothermal synthesis. Materiały do kursu "KJM5100 - Synthesis of Inorganic Materials". University of Oslo
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.