Bank Włoch

Banca d'Italia

Główna siedziba Banca d'Italia, mieszcząca się w Palazzo Koch w Rzymie (projektantrm był Gaetano Koch)
Forma prawna	Bank centralny
Data założenia	1893
Państwo	Włochy
Siedziba	Rzym
Adres	via Nazionale, 91 00184 Rzym
Prezes	Fabio Panetta
Waluta	Euro EUR (ISO 4217)
Rezerwy	51 622 milionów dolarów[1]
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Bank Włoch (wł. Banca d’Italia, ang. Bank of Italy) – bank centralny Republiki Włoskiej, założony w 1893 poprzez fuzję trzech banków: Banca Toscana de Crédito, Banca Nazionale Sarda i Banca Nazionale del Regno d’Italia. Siedziba banku znajduje się w neorenesansowym XIX-wiecznym budynku Palazzo Koch w Rzymie^[2]. Wraz z przyjęciem 1 stycznia 1999 przez włoski rząd waluty euro, Banca D'Italia należy do Eurosystemu składającego się z Europejskiego Banku Centralnego oraz banków centralnych państw, które należą do ESBC^[3]

Od 1 listopada 2011 prezesem Banku Włoch jest Ignazio Visco^[4].

Do kluczowych zmian w funkcjonowaniu włoskiego banku centralnego doszło wraz z przyjęciem 1 stycznia 1999 przez włoski rząd waluty euro.

Głównymi zadaniam należącymi do Banca d'Italia jest zapewnienie stabilności monetarnej i stabilności finansowej, dbanie o trwały rozwój gospodarki Włoch oraz uczestniczenie w decyzjach dotyczących jednolitej polityki pieniężnej w strefie euro. Banca d'Italia jest członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i uczestniczy w tworzeniu tzw. trzeciego etapu unii gospodarczo i walutowej, wchodząc w skład Eurosystemu. Pomimo przeniesienia wielu funkcji na poziom ponadnarodowy, w dalszym ciągu jest zobowiązany do zarządzania wewnętrznymi rezerwami walutowymi, odpowiada za emisje pieniądza na terytorium Włoch oraz sprawuje kontrolę nad instytucjami finansowymi i systemami płatności^[5].

Struktura organizacyjna Banku Włoch odzwierciedla trzy wymiary, w których działa Bank: międzynarodowy, krajowy i lokalny.

Bank Włoch posiada sieć 39 oddziałów zlokalizowanych głównie w stolicach regionalnych i niektórych stolicach prowincji, m.in. w Bolonii, Neapolu, Mediolanie, Padwie czy też w Potenzy^[6].

Wśród działań w charakterze lokalnym, Banca d'Italia zobowiązane jest do prowadzenia działań w zakresie^[6]:

• Zapewnienia usług skarbu państwa w zakresie płatności i windykacji dla instytucji państwowych;
• Kontrola i nadzór nad grupami bankowymi i finansowymi oraz pośrednikami działającymi na poziomie lokalnym lub regionalnym;
• Zapewnienie ochrony klientom korzystającymi z usług finansowych, rozpatrywanie skarg oraz roszczeń kierowanych do Rzecznika Banków i Finansów Włoch;
• Zapewnienie obiegu banknotów polegająca na ochronie jakości banknotów i ich dystrybucji;
• Przeprowadzanie lokalnych analiz ekonomicznych i badań statystycznych oraz dostarczenie informacji do wyspecjalizowanych instytucji finansowych.

Na poziomie krajowym, administracja centralna zlokalizowana w Rzymie odpowiedzialna jest za opracowywanie strategii oraz wdrażanie wytycznych dla poszczególnych gałęzi funkcjonowania banku centralnego^[7]

Funkcje międzynarodowe Banca d'Italia są realizowane przez szereg przedstawicielstw zagranicznych, m.in. w Londynie, Nowym Jorku czy Tokio. Zadania są realizowane we współpracy z włoskim Ministerstwem Spraw Zagranicznych poprzez włoskie ambasady i urzędy konsularne, za pośrednictwem personelu misji dyplomatycznej (głównie attaché ds. Finansów). Zadaniem zagranicznych placówek, jak i attaché jest wzmacnianie współpracy bilateralnej, zarówno na poziomie politycznym, jak i ekonomicznym^[8].

• euro
• Europejski System Banków Centralnych
• gospodarka Włoch
• lir włoski

• Strona internetowa Banca d’Italia