Ben Bot
.jpeg)
| |
| Data i miejsce urodzenia |
21 listopada 1937 |
|---|---|
| Minister spraw zagranicznych Holandii | |
| Okres |
od 3 grudnia 2003 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Przewodniczący OBWE | |
| Okres |
od 4 grudnia 2003 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
  
| |
Bernard Rudolf (Ben) Bot, (ur. 21 listopada 1937 w Dżakarcie[1]) – holenderski polityk, prawnik i dyplomata, w latach 2003–2007 minister spraw zagranicznych.
Życiorys
Absolwent prawa na Uniwersytecie w Lejdzie (1961). Kształcił się także w Haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego, a następnie w Harvard Law School w Cambridge, działającej w ramach Uniwersytetu Harvarda[1].
Pracował w holenderskim ministerstwie spraw zagranicznych od 1963 do końca 2002. W latach 1964–1970 był drugim sekretarzem w stałym przedstawicielstwie Holandii przy Wspólnotach Europejskich. Następnie pełnił funkcję pierwszego radcy w ambasadzie w Buenos Aires w Argentynie (do 1973) i pierwszego sekretarza oraz szefa sekcji konsularnej w ambasadzie w Berlinie Wschodnim w Niemieckiej Republice Demokratycznej. W okresie od 1976 do 1982 był urzędnikiem w MSZ w Hadze, później do 1986 był zastępcą stałego przedstawiciela przy Sojuszu Północnoatlantyckim w Brukseli[1].
Od 1986 do 1989 zajmował stanowisko ambasadora Holandii w Turcji. Następnie do 1992 pełnił funkcję sekretarza generalnego ministerstwa spraw zagranicznych. W 1992 został mianowany stałym przedstawicielem Holandii (w randze ambasadora) przy Unii Europejskiej w Brukseli. Sprawował tę funkcję przez ponad dziesięć lat do końca 2002. Następnie odszedł z dyplomacji, zostając partnerem w przedsiębiorstwie konsultingowym[1].
Członek Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego. 3 grudnia 2003, po wyborze Jaapa de Hoop Scheffera na stanowisko sekretarza generalnego NATO, Ben Bot został powołany na urząd ministra spraw zagranicznych w drugim rządzie premiera Jana Petera Balkenende. Pełnił tę funkcję do 22 lutego 2007[1], kiedy to nowym ministrem w kolejnym gabinecie został Maxime Verhagen. Od 4 do 31 grudnia 2003 był też przewodniczącym OBWE[2]. Po odejściu z rządu powrócił do działalności w branży doradczej[1].
Odznaczenia
- Kawaler Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia, 1993)[1]
- Oficer Orderu Oranje-Nassau (Holandia, 1985)[1]
- Krzyż Komandorski Order Zasługi RP (Polska, 2012)[3]
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Profil na stronie parlement.com. [dostęp 2016-09-15]. (niderl.).
- ↑ Former OSCE Chairpersons-in-Office. osce.org. [dostęp 2022-12-21]. (ang.).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 stycznia 2012 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 490 (ISAP)).
| W dniu powstania |
|
|---|---|
| Późniejsi członkowie |
|
| W dniu powstania |
|
|---|---|
| Późniejsi członkowie |
|
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.