Benjamin Stoddert

Data i miejsce urodzenia	1751 Hrabstwo Charles, Maryland
Data i miejsce śmierci	13 grudnia 1813 Bladensburg, Maryland
1. Sekretarz marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych
Okres	od 18 czerwca 1798 do 31 marca 1801
Przynależność polityczna	Partia Federalistyczna
Poprzednik	urząd utworzony
Następca	Robert Smith
Multimedia w Wikimedia Commons

Benjamin Stoddert (ur. 1751, zm. 13 grudnia 1813) – pierwszy sekretarz Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, sprawował tę funkcję od 1 maja 1798 do 31 marca 1801 roku w gabinetach prezydentów Johna Adamsa i Thomasa Jeffersona.

Stoddert urodził się w hrabstwie Charles w stanie Maryland w roku 1751 jako syn kapitana Thomasa Stodderta. Kształcił się na University of Pennsylvania, a następnie zajął się handlem. Służył w stopniu kapitana w kawalerii stanu Pensylwania, po czym pełnił funkcję sekretarza Kontynentalnej Rady Wojennej podczas Amerykańskiej Wojny Rewolucyjnej. Został poważnie ranny podczas bitwy pod Brandywine, skutkiem czego uzyskał zwolnienie ze służby wojskowej^[1]. W roku 1781 poślubił Rebekę Lowndes, córkę kupca z Maryland Christophera Lowndesa i miał z nią ośmioro dzieci.

W roku 1783 Stoddert założył tytoniową firmę eksportową, a jego partnerami byli Uriah Forrest i John Murdock^[1]

Kiedy George Washington został wybrany prezydentem, poprosił Stodderta o wykupienie określonych działek ziemi w miejscu, gdzie miała powstać stolica USA, aby wyprzedzić spodziewany wzrost cen po oficjalnym ogłoszeniu decyzji o rozpoczęciu budowy miasta nad brzegami rzeki Potomak. Stoddert uczynił to i w odpowiednim czasie przekazał zakupione działki rządowi. W latach 90. XVIII wieku pomógł również w utworzeniu Banku Columbia, który zajął się wykupywaniem ziemi w Dystrykcie Columbia w imieniu rządu federalnego.

W maju 1798 roku prezydent John Adams powołał Stodderta, lojalnego federalistę, do kierowania nowo utworzonym departamentem marynarki^[2]. Jako pierwszy sekretarz marynarki Stoddert wkrótce stanął wobec niewypowiedzianej wojny z Francją, którą nazwano quasi-wojną. Stoddert orientował się, że właśnie powstała US Navy ma zbyt mało okrętów, by ochraniać szeroko rozproszoną flotę handlową w konwojach, czy też skutecznie patrolować wybrzeża północnoamerykańskie. W tej sytuacji uznał, że najlepszą obroną przed Francuzami będzie podjęcie ofensywnych operacji w Indiach Zachodnich, gdzie bazowała większość francuskich okrętów. Sukcesy Amerykanów w tej wojnie brały się zarówno z umiejętności Stodderta w operowaniu niewielkimi siłami, jak i z inicjatyw podejmowanych przez podległych mu dowódców. Odtworzona United States Navy dobrze wypełniła swe zadanie i powstrzymała napaści francuskich okrętów na amerykańskie statki handlowe.

Stoddert nie ograniczał się jedynie do działalności administracyjnej, ale starał się zapewnić młodej flocie siły na przyszłość. Założył pierwszych sześć stoczni okrętowych i naciskał na zbudowanie dwunastu fregat. Kongres wstępnie zgodził się na budowę sześciu („Naval Act” z roku 1794), ale po podpisaniu porozumienia pokojowego z Francją zmienił zdanie i wstrzymał pracę stoczni po zwodowaniu pierwszych trzech fregat, a ponadto zredukował korpus oficerski floty.

Stoddert stworzył także – zgodnie z zaleceniem prezydenta Adamsa z 31 marca 1800 roku – bibliotekę departamentu.

Z urzędu odszedł w marcu 1801 roku i wrócił do handlu, ale nie wiodło mu się: stracił sporo na spekulacji gruntami, Georgetown straciło znaczenie jako centrum handlowe, a embargo na handel z Wielką Brytanią i wojna roku 1812 zastopowały amerykański handel zamorski.

Benjamin Stoddert zmarł 13 grudnia 1813 roku i został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Mateusza w Seat Pleasant w stanie Maryland.

• W.J. Holland Jr.: The Navy. New York: Barnes & Noble Books, 2000. ISBN 0-7607-6218-X.

• Biografia Benjamina Stodderta. history.navy.mil. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-05)].