Bluebird – pierwszy program CIA związany z kontrolą umysłu i zmianą zachowań ludzkich, zapoczątkowany w 1949 roku przy pomocy niemieckich naukowców^[1][2]. Projekt istniał do 1951 roku, kiedy to został zastąpiony projektem Artichoke^[2]. Podstawowym celem programu było opracowanie i udoskonalenie kontroli nad zachowaniem umysłu ludzkiego w celu szpiegostwa, kontrwywiadu i tajnych manipulacji w globalnej polityce^[1]. Eksperymenty przeprowadzane w programie były z udziałem 600 podmiotów^[2], między innymi więźniów, osób chorych psychicznie^[2] czy dzieci^[3], a należały do nich między innymi elektrowstrząsy czy podawanie LSD^[3].

W programie brali udział czołowi psychiatrzy, psychologowie, neurochirurdzy i szkoły medyczne, a był finansowany przez CIA, US Army, US Navy, Air Force, Public Health Service czy Scottish Rite Foundation^[2]. Wyniki wielu badań zostały opublikowane w czasopismach medycznych^[2].

Odtajniony dokument CIA numer 140401 z 1 stycznia 1952 jasno precyzuje, co CIA chciała osiągnąć poprzez eksperymenty prowadzone przez program Bluebird. Należały do nich:

• kontrola przyszłych działań (fizycznych i psychicznych) danej jednostki i jej woli poprzez zastosowanie technik SI (indukcji snu) i H (hipnozy);
• stworzenie poprzez hipnozę działań jednostki sprzecznych z podstawowymi zasadami moralnymi;
• wywołanie w ciągu godziny, dwóch, dnia itd. stanu hipnozy u niechętnej jednostki do tego stopnia, by wykonywała działania na korzyść badaczy;
• przejęcie kontroli nad podmiotem na godzinę lub dwie tak, by doprowadził do katastrofy samolotu, wypadku pociągu itd.;
• przejęcie za pomocą technik H i SI kontroli nad podmiotem tak, by udał się w duże odległości, popełnił określone czyny i wrócił do badaczy (np. przywiezienie dokumentów lub materiałów);
• zagwarantowanie całkowitej amnezji;
• zmiana ludzkiej osobowości;
• opracowanie systemu konwersji niechętnych podmiotów na chętnych agentów;
• odkrycie bezwonnego, bezbarwnego gazu mogącego zostać wykorzystanym do techniki SI;
• najlepsze ukrycie sodu A, sodu P lub innego środka usypiającego w zwykłych przedmiotach codziennego użytku (jak słodycze, papierosy, likier, wino, kawa, herbata, piwo, aspiryna, zwykłe leki, cola, pasta do zębów)^[1].

• MKUltra