Border terrier

border terrier
Kraj patronacki	Wielka Brytania
Wymiary
Masa	5,9–7,0 kg (psy), 5,2–6,4 kg (suki)[1]
Klasyfikacja
FCI	Grupa III, Sekcja 1, nr wzorca 10
AKC	Terriers
ANKC	Grupa 2 – Terriers
CKC	Grupa 4 – Terriers
KC(UK)	Terriers
NZKC	Terriers
UKC	Grupa 7 – Terriers
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Multimedia w Wikimedia Commons

Border terrier – rasa psa należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Typ wilkowaty^[2]. Nie podlega próbom pracy^[3].

Przodkowie border terrierów pochodzą z rejonu granicznego pomiędzy Anglią a Szkocją. Blisko spokrewnionymi rasami psów są: Bedlington terier i Dandie Dinmont terrier. Przed rokiem 1880 psa tego często nazywano reedwater terierem^[1]. Przez Kennel Club rasa ta została uznana w roku 1920^[4].

Krępa, nieco wydłużona, głęboka i wąska. Szyja średniej długości, klatka piersiowa długa i szczupła.

Sucha, w kształcie głowy wydry, średnio owłosiona, włos szorstki. Kufa krótka i mocna, zęby ustawione pionowo. Preferowany zgryz nożycowy, dopuszczalny cęgowy.

Ciemne, średniej wielkości, spojrzenie bystre.

Proste, harmonijnie umięśnione, proporcjonalnej długości. Łapy małe, krótkie, z grubymi opuszkami. Kroki długie i pewne, ruch szybki, dynamiczny i wytrwały.

U nasady gruby, zwężający się ku końcówce, prosty, wysoko osadzony i niezbyt długi.

Włos sztywny i twardy (szorstki), odporny na warunki atmosferyczne i przemoczenie. Umaszczenie: najpopularniejszy – grizzle (brązowy przesiany szarym i czarnym), blue&tan – czarny przesiany siwym (blue) z brązowym podpalaniem (tan), rudy we wszystkich odcieniach.

Psy tej rasy są bardzo aktywne, chętnie penetrują otoczenie, lubią jego zmiany. Towarzyskie i rodzinne, dobrze znoszą obecność innych psów. Są bardzo odważne i energiczne^[6].

Od dawna border teriery wykorzystywano w polowaniach jako doskonałe norowce. Pracowały także ze sforami psów gończych, głównie z foxhoundami angielskimi polującymi na lisy. Współcześnie najczęściej występuje jako pies towarzyszący.

Włos wymaga regularnego trymowania oraz wyczesywania co najmniej dwa razy w tygodniu, a duża ruchliwość wymaga zaspokojenia na długich spacerach.

• Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy „Bellona”, 2001. ISBN 83-11-09354-7.
• Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
• Eva-Maria Krämer Rasy psów, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
• Izabela Przeczek: Psy rasowe: pochodzenie, rasy, zachowania. Warszawa: Wydawnictwo SBM, 2016. ISBN 978-83-8059-273-5.
• Hans Räber Encyklopedia psów rasowych tom II, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2001
• David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.