Business Identifier Code

Business Identifier Code (dawniej Bank Identifier Code), BIC – międzynarodowy unikatowy kod identyfikujący banki i inne instytucje[1], pozwalający usprawniać i automatyzować transakcje finansowe. Format kodu jest zgodny z normą ISO 9362. Przydziałem kodów BIC instytucjom i ich jednostkom organizacyjnym zajmuje się organizacja SWIFT.

Struktura kodu BIC

BIC zawiera 8 lub 11 znaków alfanumerycznych[2], na które składają się:

  • identyfikator instytucji (4 znaki)
  • kod kraju według normy ISO 3166-1 (2 znaki)
  • kod lokalizacji (2 znaki), z zastrzeżeniem, że
    • cyfra „0” na drugiej pozycji oznacza BIC testowy, nieużywany w rzeczywistym obrocie finansowym i telekomunikacyjnym
    • cyfra „1” na drugiej pozycji oznacza instytucję (lub jej jednostkę organizacyjną) niepodłączoną do sieci SWIFTNet
    • cyfra „2” na drugiej pozycji oznacza, że opłatę za odebranie komunikatu SWIFT ponosi adresat, w przeciwieństwie do typowej sytuacji, kiedy koszty telekomunikacyjne pokrywa nadawca komunikatu
  • opcjonalny identyfikator oddziału danej instytucji (3 znaki), przy czym kod „XXX” oznacza centralę.

Przykłady

Kompletny
kod BIC		 Instytucja Kraj Lokalizacja Oddział
BREXPLPWKRA BREX – BRE Bank PL – Polska PW – Warszawa KRA – Oddział w Krakowie
LOYDGB21006 LOYD – Lloyd’s TSB Bank GB – Wielka Brytania 21 – uczestnik pasywny 006 – Oddział nr 006 w Londynie
DEUTDEFFXXX DEUT – Deutsche Bank DE – Niemcy FF – Frankfurt nad Menem XXX – Centrala

Użycie kodu BIC

Kodami BIC adresowane są komunikaty przesyłane pomiędzy instytucjami za pośrednictwem międzynarodowej sieci SWIFTNet lub innej infrastruktury telekomunikacyjnej. W tym drugim przypadku kod BIC może służyć jako identyfikator pomocniczy, obok na przykład numeru rozliczeniowego banku.

Klienci banków wysyłający przekaz zagraniczny często podają BIC banku adresata. Pozwala to uniknąć dodatkowych kosztów za ręczną obsługę płatności non-STP. Wszystkie, również krajowe, polecenia przelewu wysyłane w ramach jednolitego obszaru płatności w euro muszą zawierać numer konta odbiorcy podany w formacie IBAN oraz poprawny BIC banku, który to konto prowadzi[3].

Adresy SWIFTNet FIN

Urządzenia końcowe pracujące w sieci SWIFTNet mogą również używać 12-znakowych identyfikatorów opartych na kodzie BIC danej instytucji. Taki kod zawiera pierwsze 8 znaków BIC, jednoliterowe oznaczenie terminala logicznego i trzyznakowy kod oddziału[4]. Przykład: DEUTDEFFAXXX (terminal logiczny „A” w centrali Deutsche Banku). Takie kody jednak nie należą do standardu ISO 9362 i są jedynie rozwiązaniem technicznym stosowanym w infrastrukturze telekomunikacyjnej.

Przypisy

  1. ↑ [1], SWIFT Directories fact-sheet, 2010-09-27.
  2. ↑ [2], BIC and IBAN format registration.
  3. ↑ [3], European Central Bank: Payment instruments.
  4. ↑ [4], SWIFT Glossary.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.