W rok po uczynieniu Słońca, Camaxtle, jeden z czterech bogów, udał się do ósmego nieba i stworzył czterech mężczyzn i jedną kobietę, aby działa się wojna i były serca i krew dla Słońca. Ale istoty te, stworzone przez Camaxtle, upadły do wody, powróciły do nieba i nie było wojny. I w następnym roku ten sam Camaxtle, inaczej zwany Mixcoatl, wziął kij i uderzył nim w skałę, i wyszło z niej czterech Chichimeków, których nazywamy Otomi, co w języku hiszpańskim znaczy „górale”. Ci, jak dalej będzie powiedziane, byli mieszkańcami tej ziemi zanim Meksykanie przybyli ją podbić i zasiedlić.(…) Camaxtle uczynił skałę, aby zeszli z nieba czterej jego synowie i jedna córka, których stworzył on w ósmym niebie, i zabili Chichimeków po to by słońce miało serce do pożarcia. I zeszli jego czterej synowie i córka i ulokowali się na kilku drzew, gdzie im orły i jaguary przynosiły jedzenie.

I w tym czasie Camaxtle wynalazł wino z Maqury i inne rodzaje wina, sporządzaniem ich zajęli się Chichimekowie. Gdy Chichimekowie zobaczyli synów Camaxtle siedzących na drzewach, podeszli do nich a wtedy synowie zeszli z drzew i zabili wszystkich Chichimeków z wyjątkiem trzech, którzy uciekli.(...) Raz z nieba spadł jeleń o dwóch głowach. Camaxtle go schwytał i powiedział ludziom, aby wzięli tego jelenia i mieli go za boga. Ludzie uczynili to i daali mu do jedzenia przez cztery lata króliki, węże i motyle.

A gdy wybuchła wojna pomiędzy Camaxtle i niektórymi sąsiadami, wziął on tego jelenia i niosąc go na plecach, zwyciężył.

54 lata po potopie Camaxtle wyprawił święto w niebie rozniecając wiele ogni przez 65 lat prowadził wojny i przez to dawał pożywienie Słońcu^[1].