Dance

Pochodzenie	disco[1][2], detroid house[3], house[3], hip house[3], italo disco[4], electro-freestyle[3], trance[3]
Czas i miejsce powstania	przełom lat 80. i 90. XX wieku[3]
Instrumenty	elektroniczne
Gatunki pokrewne	disco[5], EDM[6][7], house[8], pop[5], techno[8]
Podgatunki
anthem house[3], eurodance[3][9][8], nu italo disco[3], bubblegum dance[3], eurobeat[3], epic house[3], epic trance[3], euro trance[3], uplifting trance, vocal trance, hard dance[3], vocal house[3]
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
dance-pop[8], dance-rock[8], latin-freestyle[8], teen pop[8]
Inne tematy
muzyka taneczna[8][9]

Dance (ang. taniec) – termin wieloznaczny, w najszerszym sensie oznaczający każdy rodzaj muzyki tanecznej^{[a][8][9][10]}, niezależnie od jej charakteru^[8][9].

W węższym znaczeniu oznacza stosowaną w Europie zamienną nazwę muzyki eurodance^[9] lub określaną także nazwą dancefloor^[11] – potoczną, jednak powszechnie przyjętą wspólną nazwę kilku spokrewnionych komercyjnych^[3] gatunków elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej)^[12][13], wywodzących się z muzyki disco^[1][2][13], italo disco^[4], muzyki house^[3][12] i jej podgatunków hip house i detroit house^[3], podgatunku electro – muzyki freestyle^[3] oraz jednego z podgatunków muzyki trance^[3], która czasami bywa zaliczana w całości jako podgatunek muzyki dance^[14]. Słownik języka polskiego wydawnictwa PWN natomiast definiuje muzykę dance jako styl w tanecznej muzyce pop^[5]. Określeniem muzyka dance bywa też nazywana cała muzyka klubowa^[6][7][15]. Często też określeniem muzyka dance jest nazywana muzyka dyskotekowa^[5]. Muzyka dance w węższym znaczeniu jest nazwana także club-dance^[8], club^[13] lub mylnie techno-dance^[3].

Wszystkie gatunki muzyki dance charakteryzuje mocny beat^[15][16], nacisk na rytm i często rytmiczny przebieg utworu, elektroniczne brzmienie^[16] i przeznaczenie do odtwarzania w klubach nocnych^[15].

Wybrane gatunki, wobec których najczęściej używa się określenia muzyka dance:

Muzyka taneczna popularna w latach 90. wywodząca się głównie z muzyki disco, Hi-NRG i house^[1] oraz podgatunku muzyki electro – freestyle^[3], muzyki hip-hop^[17], hip house^[3], dance-pop, euro disco i techno^[17], a później także muzyki trance^[18], charakteryzuje się rytmicznym i szybkim, jednocześnie jednak melodyjnym brzmieniem. Zazwyczaj dzieliły się na partie śpiewane przez wokalistkę oraz kwestie rapowane przez mężczyznę. Słowa utworów eurodance zwykle były proste i „wpadające w ucho”, niosące ważne najczęściej optymistyczne przesłanie. Gatunek posiadał bardzo licznych reprezentantów takich jak: Basshunter, Crazy Frog, Alex Christensen, Snap!, Culture Beat, Dr. Alban, Pharao, Corona, Masterboy, Mr. President, John Scatman, Real McCoy, DJ BoBo, Fun Factory, La Bouche, 2 Unlimited, E-Rotic, 2 Brothers on the 4th Floor, Captain Hollywood Project, Ace of Base, Basic Element, Cascada, Waldo's People^[3][19].

Gatunek powstały na bazie eurodance pod koniec lat 90. Charakteryzuje się prostymi tekstami głównie o młodzieńczych miłościach, zauroczeniach i wkraczaniu w dorosłość oraz adekwatnym do nich podkładem muzycznym, stąd też zyskał sobie opinię muzyki przeznaczonej głównie dla młodego odbiorcy. Przedstawiciele gatunku: Aqua, Vengaboys, Passion Fruit^[3].

Gatunek wywodzący się z italo disco, chociaż niektórzy uważają, że wywodzi się wbrew nazwie z eurodance. W przeciwieństwie do eurodance nie występują tu już raczej kwestie rapowane, a treści utworów, jak i sama muzyka – niekoniecznie muszą być optymistyczne. W tworzeniu tego typu muzyki bardzo często wykorzystuje się tzw. vocodery – nadające głosowi wokalisty syntetyczne, nienaturalne brzmienie. Również ten gatunek posiada licznych przedstawicieli, takich jak: Gigi D’Agostino, Prezioso, Natasha Hagen^[3].

Współczesna muzyka taneczna, wywodząca się z muzyki house, niekiedy nazywana jej komercyjną odmianą. Utwory zazwyczaj śpiewane, posiadające wyraźną linię melodyczną, niemal zawsze szybkie i rytmiczne. Bardzo często nagrania tego gatunku to covery lub remiksy starszych przebojów – w praktyce zazwyczaj z lat 80. Wybrani przedstawiciele epic house: DJ Sammy, Groove Coverage, Novaspace, Vinylshakerz, David Guetta^[3].

Wspólna nazwa stosowana niekiedy dla gatunków epic house, eurodance i zbliżonych^[3] oraz określenie stylu muzyki house popularnego w latach 90. XX wieku wywodzącego się z muzyki funk, Hi-NRG i techno, który zawiera syntezatorowe melodie i bas^[20].

Współczesna muzyka taneczna mająca wiele cech wspólnych z epic house, jednak będąca jednym z podgatunków trance’u i mająca charakterystyczne dla tej muzyki brzmienie. Również tutaj dominują utwory śpiewane. Wybrani przedstawiciele euro trance: ATB, Ian Van Dahl, DJ’s@Work, Alice DeeJay, Sylver, Lasgo, Fragma, Paul van Dyk^[3]. Podgatunki muzyki euro trance oprócz epic trance to progressive trance, symphonic trance, anthem trance, ibiza trance, dream trance i dutch trance^[3].

Termin określający grupę cięższych stylów elektronicznej muzyki tanecznej (z charakterystyczną cechą w postaci skocznego beatu 4/4). Najczęściej utożsamiany z hard trance, hard house, hardstyle, jumpstyle, freeform hardcore, happy hardcore, happy gabber, nu style gabber, trancecore i UK hardcore dance^[3]. Główni przedstawiciele: Cascada, Baracuda, Scooter, Basshunter, Headhunterz, Brennan Heart, Noisecontrollers, The Prophet^[14].

Współczesna muzyka taneczna wywodząca się z połączenia muzyki eurodance z j-pop (japoński pop)^[3]. Gatunek ten powstał w latach 90. XX wieku^[3]. Charakteryzuje się szybkim brzmieniem utworów zbliżonym do gatunku happy hardcore^[3]. Przedstawiciele: Nick Mansel, Nikita JR, Live Music Gang^[3].

Współczesna muzyka taneczna powstała w latach 90., wywodząca się z muzyki house będąca stylem pokrewnym do stylu anthem trance^[3]. Charakteryzuje się brzmieniem o charakterze hymnu, odgłosami dopingu kibiców na stadionie sportowym i chwytliwą melodią^[3]. Prekursorem gatunku jest zespół muzyczny The KLF^[3]. Przedstawiciele: Faithless, Sash!, 2 Unlimited^[3].

Współczesna muzyka taneczna wywodząca się z muzyki house powstała w latach 90. charakteryzująca się rozbudowanymi partiami wokalnymi, często autorstwa zawodowych śpiewaczek zbliżonymi brzmieniowo do gatunku R&B i brzmieniem muzyki house^[3]. Przedstawiciele: Black Box, 49Ers, Foreal People^[3].

Termin określający muzykę eurodance tworzoną w języku polskim lub przez polskich twórców i wykonawców^[11][21]. Muzyka taneczna o ostrzejszym, „agresywniejszym” brzmieniu w stosunku do utworów disco polo i zawierająca elementy muzyki techno^[21]. Współcześnie część zespołów muzycznych łączy muzykę power dance z muzyką disco polo^[22]. Z tego powodu wobec tych zespołów stosowane jest określenie ich twórczości jako disco polo & dance^[22].

Inne gatunki muzyki dance obok club-dance i eurodance to także dance-pop, dance-rock, latin-freestyle i teen pop^[8]. Oprócz tego do muzyki dance zalicza się też czasami: mainstage, big room house, hands up, scouse house, trance, electro house i disco house, a nawet moombahton i UK garage^[14]. W najszerszym znaczeniu to gatunki od muzyki disco poprzez dance-pop, house i techno do nawet muzyki hip-hop^[8].

Niektóre gatunki dance są zbliżone do muzyki disco polo i często z nią mylone^[12][23][2], od której odróżnia je wyraźne przesłanie skierowane do odbiorcy. Muzyka ta pomimo prostej i łatwo „wpadającej w ucho” melodii zawiera teksty mówiące o życiu oraz troskach z nim związanych, niejednokrotnie dając życiowe rady i wskazówki^[23][2], natomiast w warstwie muzycznej muzykę dance od disco polo odróżnia brak jakichkolwiek elementów muzyki biesiadnej^[24]. Z tego powodu często do muzyki dance zaliczane jest italo disco, w którym podczas powrotu na scenę tworzył na początku lat 90. XX wieku Krzysztof Krawczyk^[23][2][25]. Często też utwory muzyki dance w stosunku do utworów disco polo są ostrzejsze, „agresywniejsze” w brzmieniu^[21]. Oprócz tego muzykę dance od disco polo odróżnia to, że muzyka dance jest nurtem elektronicznej muzyki tanecznej (muzyki klubowej)^[12], a disco polo jest gatunkiem tanecznej muzyki popularnej^[26][27] i polską odmianą muzyki dyskotekowej^[28]. Fizycznie polską muzykę dance od disco polo odróżnia zwykle wyższy współczynnik uderzeń perkusji na minutę (BPM). Mylenie niektórych gatunków muzyki dance z muzyką disco polo spowodowane jest początkami tego nurtu muzycznego w Polsce w okresie największej popularności muzyki disco polo, łączeniem przez niektóre zespoły muzyki disco polo w warstwie muzycznej z muzyką dance oraz zniknięciem z mediów polskich wykonawców tego nurtu na początku XXI wieku wraz z wykonawcami muzyki disco polo^{[29][30][31][22]}. Muzyka eurodance w Polsce tworzona w języku polskim lub przez polskich twórców dla odróżnienia od disco polo nazywana jest muzyką power dance^[11][32][21]. Współcześnie część zespołów muzycznych łączy muzykę power dance z muzyką disco polo^[22]. Z tego powodu wobec niektórych zespołów stosowane jest określenie ich twórczości jako disco polo & dance^[22]. Początki historii muzyki dance w Polsce to połowa lat 90. XX wieku^[11][31]. Utwory polskich wykonawców muzyki dance zawierały też wtedy elementy stylów muzycznych euro disco i Hi-NRG^[11]. Polscy przedstawiciele muzyki dance z tego okresu to m.in. Stachursky, United, Thomas, D-Bomb i Zero^[31].

• Przewodnik po muzyce elektronicznej – Electronic Music Guide [online], techno.org [dostęp 2012-07-25] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-18]  (ang.).
• Club/Dance, [w:] AllMusic [online] [dostęp 2012-05-10]  (ang.).