Dress code

Zdjęcie butów wymagane jest przed wejściem do niektórych obiektów sakralnych, w tym przypadku buddyjskiej świątyni w mieście Kushinagar

Dress code – zbiór zasad dotyczących odpowiedniego dopasowania ubioru do okazji, wynikający z tradycji i kultury (np. odpowiedni strój podczas wizyty w kościele czy meczecie)[1]. Jest najczęściej krytykowanym elementem savoir-vivre’u[2].

Określenie dress code, dosłownie tłumaczone z języka angielskiego jako kodeks ubioru[1], kodeks ubierania się, zaczęło funkcjonować w Polsce w latach 90. XX wieku[3].

Dress codem nazywa się zasady ubioru obowiązujące pracowników[4], odpowiadające sytuacji i roli zawodowej[5]. Są częścią kultury organizacyjnej[3]. Bywają stosowane w instytucjach publicznych[4] oraz tam, gdzie pracownik ma kontakt z klientem[1][4] lub kontrahentem[1]. Ich nieprzestrzeganie może wiązać się z mniejszymi szansami na awans zawodowy[6]. Narzucenie przez pracodawcę dress code’u może wynikać z chęci ujednolicenia wizerunku pracowników (np. kelnerów)[7].

Uwzględnienie odpowiedniego dress code’u wymagane jest również m.in. od uczestników festiwali filmowych[8] oraz klientów klubów nocnych[9] i restauracji[10].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ a b c d Miernicka 2017 ↓, s. 56.
  2. ↑ Ludwin 2018 ↓, s. 133.
  3. ↑ a b Maruszewska 2018 ↓, s. 122.
  4. ↑ a b c Kasiura 2022 ↓, s. 56.
  5. ↑ Krasnova i Różańska‑Bińczyk 2017 ↓, s. 42.
  6. ↑ Krasnova i Różańska‑Bińczyk 2017 ↓, s. 46.
  7. ↑ Miernicka 2017 ↓, s. 57, 62.
  8. ↑ Iordanova 2017 ↓, s. 37–38.
  9. ↑ Niżnik 2012 ↓, s. 105.
  10. ↑ Dłużewska 2008 ↓, s. 131.

Bibliografia

  • Anna Dłużewska, Mega event on permanence – Social impact of tourism in Dubai, [w:] Wu Bihu (red.), Dang Ning (red.), Mega-events and urban tourism: proceedings of the 2nd ITSA bi-annual conference, Hong Kong: International Tourism Studies Association, 2008, s. 124–132.
  • Dina Iordanova, Festiwale filmowe poza filmami: glamour, grupy interesów, korporacje, „Kwartalnik Filmowy”, 100, 2017, s. 34–42, ISSN 2719-2725.
  • Anna Krasnova, Izabela Różańska‑Bińczyk, Atrakcyjność fizyczna i wygląd jako aspekty różnorodności pracowników, [w:] Joanna Cewińska (red.), Patrycja Mizera-Pęczek (red.), Oblicza różnorodności w miejscu pracy, Łódź: Wydawnictwo SIZ, 2017, s. 39–50, DOI: 10.26396/SIZ65766-10-6-03 [zarchiwizowane 2025-09-02].
  • Dorota Kasiura, Dress code z prawniczego punktu widzenia, czyli o dopuszczalności ingerencji pracodawcy w wygląd zewnętrzny pracownika, „Młoda Palestra: czasopismo aplikantów adwokackich”, 2, 2022, s. 56–66, ISSN 2299-8012 [zarchiwizowane 2025-09-02].
  • Hubert Ludwin, Savoir-vivre w dzisiejszych czasach: istotny regulator zachowań czy relikt przeszłości?, [w:] Agnieszka Kampka (red.), Klaudia Masłowska (red.), Anna Pawłowska (red.), Co nas wyzwala, co nas zniewala? Młodzi o wolności, Warszawa: Wydawnictwo SGGW, 2018, ISBN 978-83-7583-774-2.
  • Małgorzata Maruszewska, Etykieta wizerunkowa w urzędach samorządu terytorialnego, „Zeszyty Naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej we Włocławku. Zbliżenia Cywilizacyjne”, 14 (1), 2018, s. 120–133, DOI: 10.21784/ZC.2018.008 [zarchiwizowane 2025-09-03].
  • Irmina Miernicka, Dress code w miejscu pracy – wybrane zagadnienia, „Radca Prawny: zeszyty naukowe”, 3, 2017, s. 55–66, ISSN 2392-1943.
  • Weronika Niżnik, The European Testing Night jako narzędzie badania dyskryminacji, [w:] Agnieszka Figiel (red.), Łukasz Rogowski (red.), W tym szaleństwie jest metoda: jak można badać społeczeństwo?, Poznań: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2012, s. 101–109, ISBN 978-83-62243-29-7.


Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.