Drobin
| miasto w gminie miejsko-wiejskiej | |||
.jpg) Rynek w Drobinie | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Powiat | |||
| Gmina | |||
| Prawa miejskie |
1511–1870, 1994 | ||
| Burmistrz |
Grzegorz Szykulski | ||
| Powierzchnia |
9,65[1] km² | ||
| Populacja (31.12.2019) • liczba ludności • gęstość |
| ||
| Strefa numeracyjna |
24 | ||
| Kod pocztowy |
09-210 | ||
| Tablice rejestracyjne |
WPL | ||
Położenie na mapie gminy Drobin  | |||
Położenie na mapie Polski  | |||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |||
Położenie na mapie powiatu płockiego  | |||
 52°44′18″N 19°59′19″E/52,738333 19,988611[3]
| |||
| TERC (TERYT) |
1419054 | ||
| SIMC |
0563223 | ||
Urząd miejski ul. Piłsudskiego 1209-210 Drobin | |||
| Strona internetowa | |||
Drobin – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Drobin.
.jpg)
.jpg)
Drobin uzyskał lokację miejską w 1511 roku, zdegradowany w 1869 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1994 roku[4]. Prywatne miasto szlacheckie Drobnin położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim województwa płockiego[5]. W XVI wieku miasto należało do rodziny Kryskich, z których Wojciech Kryski lub jego brat Stanisław Kryski zbudowali w południowej części Drobina murowany renesansowy dwór z ogrodem. W 1827 roku było to miasto prywatne Królestwa Kongresowego położone było w powiecie płockim, obwodzie płockim województwa płockiego[6]. W latach 1954–1972 jako wieś Drobin należał i był siedzibą władz gromady Drobin. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa płockiego.
Obok miejscowości przepływa rzeczka Karsówka, dopływ Raciążnicy.
Miasto jest ważnym węzłem drogowym. Rozchodzą się tu drogi do Warszawy, Torunia, Płocka, Ciechanowa i Baboszewa.
Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. miasto miało 2861 mieszkańców[2].
Przez Drobin przebiegają drogi krajowe nr 10 oraz nr 60.
Z Drobina pochodzi Jankiel Gutsztadt, polski kupiec, księgarz pochodzenia żydowskiego (zm. 1890).
Historia
- 1172 w. pierwsza wzmianka,
- 1333 - wzmianka o kanoniku płockim Hermanie, który był plebanem w Drobinie,
- XV w. – budowa murowanego gotyckiego dworu rycerskiego[7],
- 1410 – miejsce postoju wojsk Władysława Jagiełły w drodze pod Grunwald,
- przed 1468 - budowa gotyckiego kościoła z fundacji Ninogniewa I Kryskiego, wojewody płockiego,
- po 1477 - ukończenie budowy kościoła,
- 1511 – osada otrzymuje prawa miejskie,
- XVI w. – budowa przez Kryskich nowego renesansowego murowanego dworu w miejscu starego,
- W tym czasie z Drobinem związany jest ród Kostków, herbu Dąbrowa. Dokładnie dr Andrzej Kostka[8], s. Jana i Elżbiety z Kraszewa, lekarz króla Zygmunta Starego, kanonik płocki, po śmierci Jakuba Kryskiego – proboszcza parafii Drobin, objął tę parafię w 1515 roku decyzją Piotra Kryskiego. Z pewnością miał wpływ by jego bratanek Jan, s. Nawoja, pojął za żonę Małgorzatę Kryską, która została matką św. Stanisława Kostki. W 1520 roku dr Andrzej Kostka został prepozytem kolegiaty w Wojniczu,
- XVII–XVIII w. – wyludnienie i spadek znaczenia miasta,
- 1793 – w zaborze pruskim,
- 1807 – w Księstwie Warszawskim,
- 1815 – w zaborze rosyjskim (Królestwie Kongresowym),
- 1860 - w Drobinie jest już tylko 87 domów
- 1863 – ośrodek ruchu powstańczego[9],
- 12.08.1863 r. – potyczka powstania styczniowego[10],
- 1869 – utrata praw miejskich,
- 1881 - odnotowano istnienie 145 domów
- XIX/XX w. – rozwój gospodarczy, wzrost liczby mieszkańców,
- 1939-1945 – wcielony do III Rzeszy, obóz pracy przymusowej, eksterminacja ludności żydowskiej,
- 1994 – ponowne przyznanie praw miejskich.
Demografia
- Piramida wieku mieszkańców Drobina w 2014 roku[11].
Polityka
Burmistrzowie Drobina:
- Dariusz Ciarkowski (1992–1995)
- Stanisław Wojtiuk (1998–2002)
- Sławomir Wiśniewski (2002–2014)
- Andrzej Samoraj (2014–2020)
- Grzegorz Szykulski (2020)
- Krzysztof Wielec (2021-2024)
- Grzegorz Szykulski (2024-
Architektura
Zabytki
- prostokątny rynek, przy którym mieści się kilka XIX-wiecznych domów,
- gotycki kościół Matki Bożej Różańcowej i św. Stanisława Biskupa z II połowy XV w. – siedziba rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława Biskupa. W prezbiterium kościoła znajdują się:
- Nagrobki renesansowe rodu Kryskich (warsztat pińczowski Santi Gucci Fiorentino) 1572-1576, nawiązujące do grobowców Medyceuszy w kościele San Lorenzo we Florencji.
- zajazd z XVII w.,
- dwór rodziny Kunklów z XIX w., na podziemiach dawnego dworu Kryskich z XVI w. i wcześniejszego dworu z XV wieku[12],
- drewniany wiatrak,
- na cmentarzu mogiła żołnierzy polskich poległych we wrześniu 1939 roku,
- stary cmentarz żydowski z XVIII wieku i nowy cmentarz żydowski.
Ludzie związani z Drobinem
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 2009-10-01].
- ↑ a b Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny [online], demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-09-14].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 27 maja 2025, identyfikator PRNG: 26266.
- ↑ Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28-29.
- ↑ Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
- ↑ Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego, z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biórze Kommissyi Rządowéy Spraw Wewnętrznych i Policyi. T. 1: A-Ł, Warszawa 1827, s. 106.
- ↑ http://www.mgodrobin.pl/niespodzianka-na-ruinach-dworu-w-drobinie/
- ↑ Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd. Z.P. POLIMER Koszalin 2010, ISBN 978-83-89976-40-6, s. 25, 28 i 29
- ↑ Krzysztof Zadrożny, Drobin i okolice w Powstaniu Styczniowym, "Nasze Korzenie", nr 3, 2012, s. 26-28.
- ↑ Daniel Krzanowski, Bitwy i potyczki 1863-1864 : na podstawie materiałów drukowanych i rękopiśmiennych Muzeum Narodowego w Rapperswilu, Szczecin: Volumina.pl Reprinty, 2012, ISBN 978-83-62905-53-9, OCLC 932217796 [dostęp 2020-09-19].
- ↑ Drobin w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-11], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ Aldona Andrzejewska, Aleksander Andrzejewski, Renesansowy dwór w Drobinie w świetle badań terenowych z lat 2012-2015, [w:] "Między architekturą nowoczesną a tradycyjną [...] między konstrukcją a formą - prace naukowe dedykowane Profesorowi Krzysztofowi Stefańskiemu", Wydawnictwo Uniw. Łódz., rok 2020, s. 278-291, ISBN 978-83-8220-238-0
Linki zewnętrzne
- Drobin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 146.
- Historia Żydów w Drobinie na portalu Wirtualny Sztetl
- Wirtualny Spacer po Kościele w Drobinie autor: Radosław Sobik
| Miasta | |
|---|---|
| Wsie |
|
| Osada | |
| Integralne części wsi |
|
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.