Elektron 2
| Inne nazwy |
Elektron B, 2D-2, S00748 |
|---|---|
| Indeks COSPAR |
1964-006B |
| Państwo | |
| Zaangażowani | |
| Rakieta nośna | |
| Miejsce startu | |
| Orbita (docelowa, początkowa) | |
| Perygeum |
441 km[1] |
| Apogeum |
67 988 km |
| Okres obiegu |
1360 min |
| Nachylenie |
60,83° |
| Czas trwania | |
| Początek misji |
30 stycznia 1964 09:45:09 UTC |
| Powrót do atmosfery |
22 kwietnia 1997 |
| Wymiary | |
| Wymiary |
dł. 0,85 m; śr. 0,40 m |
| Masa całkowita |
444 kg |
Elektron 2 (ros. Электрон 2) – radziecki satelita naukowy, wystrzelony razem z Elektronem 1, do badania zewnętrznych i wewnętrznych pasów radiacyjnych na inklinacjach większych niż w ówczesnych podobnych badaniach amerykańskich.
Statek spłonął w trakcie ponownego wejścia w atmosferę ziemską w kwietniu 1997.
Prace nad satelitami rozpoczęły się w czerwcu 1960, po wydaniu odpowiednich dekretów („O zatwierdzeniu prac nad satelitą naukowym Elektron”) 9 maja 1960 i 13 maja 1961.
Przyrządy naukowe
- Magnetometry ze strumieniomierzami
- Zestaw dwóch trójosiowych magnetometrów ze strumieniomierzami, o różnych czułościach (pierwszy: od -120 do +120 gamma, z dokładnością ±2 gamma; drugi: od -1200 do +1200 gamma, z dokładnością ±20 gamma). Częstotliwość pomiaru wektora oboma czujnikami była zmienna: od jednego na 2 minuty do 1 na 8 minut. Kalibracja przeprowadzana była poprzez pomiar pola odniesienia
- Detektor protonów
- Zestaw liczników scyntylacyjnych i półprzewodnikowych pracujących w czterech przedziałach energetycznych. W licznikach scyntylacyjnych użyto kryształów o grubościach 0,15 i 3 mm. Cieńszy rejestrował protony o energiach od 1,5 do 10 MeV. Grubszy, w dwóch przedziałach: 5-80 MeV i 9-30 MeV. Osłonę stanowiło aluminium o masie powierzchniowej 2 mg/cm² i ołów o grubości 15-20 mm. Licznik półprzewodnikowy osłonięty był podobną osłoną aluminiową i rejestrował protony o energiach od 1 do 5 MeV. Zliczenia były kumulowane w interwałach 15, 105 lub 465 sekund
- Sferyczny analizator elektrostatyczny
- Detektor słonecznego promieniowania rentgenowskiego (0,2-1,8 nm)
- spektrometr mas
- Eksperyment z ogniwami słonecznymi
- Przyrząd do pomiaru strumienia i składu promieniowania kosmicznego
- Eksperyment szumu radiowego (735 kHz i 1525 kHz)
- Analizator sferyczny
Statek posiadał rejestrator danych, którego używano, gdy statek nie mógł przekazywać danych w czasie rzeczywistym do stacji naziemnych na terytorium ZSRR.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ NSSDC Master Catalog podaje: 9470 × 58 952 km; 1356,4 minut; 66,7°; e = 0,609474
Bibliografia
- NSSDC Master Catalog (ang.)
- Space 40 (cz.)
- Encyclopedia Astronautica (ang.)
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.