Epsilon

Epsilon
Ε ε
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła

Ε

Minuskuła

ε

Podstawowy alfabet

grecki

Wartość liczbowa

5

Pochodzenie
Oparty na grafemie

He (𐤄)

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Epsilon (stgr. ἒ ψιλόν, pisana Εε lub ϵ϶) – piąta litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 5. Epsilon pochodzi od litery alfabetu fenickiego he . Od epsilonu pochodzą łacińskie E i cyrylickie Е.

Od wariantowej formy greckiej litery ϵ pochodzi znak waluty euro – €.

Epsilon reprezentuje samogłoskę półprzymkniętą przednią niezaokrągloną /e/.

Epsilon (ἒ ψιλόν – „proste e”) pochodzi od konieczności odróżnienia go od dwuznaku αι.

Wariantem epsilonu jest epsilon w kształcie półksiężyca – ϵ (ε w MathML), który pochodzi z greki średniowiecznej. Epsilon półksiężycowaty ϵ nie może być mylony z symbolem przynależności ∈ lub fałszywie uważany za półksiężycowatą wersję sigmy Σ.

W matematyce, minuskuła otwartego e – ɛ ( w MathML) z rozszerzonego alfabetu łacińskiego jest czasem używany zamiennie z epsilonem półksiężycowatym.

Użycie jako symbolu

Ε

Majuskuła epsilonu nie jest używana jako symbol, gdyż wygląda tak samo jak łacińska litera E.

ε

Kodowanie

W Unicode litera jest zakodowana:

Znak Unicode Kod HTML Nazwa unikodowa Nazwa polska
Ε U+0395 Ε lub Ε lub Ε GREEK CAPITAL LETTER EPSILON wielka litera grecka epsilon
ε U+03B5 ε lub ε lub ε GREEK SMALL LETTER EPSILON mała litera grecka epsilon
ϵ U+03F5 ϵ lub ϵ GREEK LUNATE EPSILON SYMBOL półksiężycowaty epsilon
϶ U+03F6 ϶ lub ϶ GREEK REVERSED LUNATE EPSILON SYMBOL odwrócony półksiężycowaty epsilon
Ɛ U+0190 Ɛ lub Ɛ LATIN CAPITAL LETTER OPEN E otwarte wielkie łacińskie E (epsilon)
ɛ U+025B ɛ lub ɛ LATIN SMALL LETTER OPEN E otwarte małe łacińskie E (epsilon)

W LaTeX-u używa się znacznika:

Znak LaTeX
\Epsilon
\epsilon
\varepsilon

W IPAsamogłoska półotwarta przednia niezaokrąglona [ɛ]

Jako inicjał

Zobacz też

Przypisy

  1. E.F.J. Duynstee, J.L.J.P. Hennekens, On the origin of the byproducts in the autoxidation of cyclohexane to cyclohexanol and cyclohexanone, „Recueil des Travaux Chimiques des Pays-Bas”, 89 (7), 1970, s. 769–780, DOI10.1002/recl.19700890713 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  2. Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013, wyd. 1, Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 1247, 1273, 1491, DOI10.1039/9781849733069, ISBN 978-0-85404-182-4, OCLC 898242916 (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.