FUG
 FUG eksponowany w Muzeum im. Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej. | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ pojazdu |
kołowy wóz rozpoznawczy |
| Trakcja |
kołowa |
| Załoga |
6 osób |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
4-suwowy, 4-cylindrowy silnik wysokoprężny Csepel D414.44 o mocy 73,55 kW przy 2300 obr./min |
| Długość |
kadłuba: 5790 mm |
| Szerokość |
2500 mm |
| Wysokość |
1910 mm |
| Prześwit |
280 mm |
| Masa |
6300 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość |
80 km/h |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) |
bez przygotowania: pływający |
| Rowy (szer.) |
1,2 m |
| Kąt podjazdu |
30 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x karabin maszynowy kal. 7,62 mm | |
| Użytkownicy | |
 | |
D-442 FUG (Felderítő Úszó Gépkocsi) – węgierski opancerzony wóz rozpoznawczy skonstruowany w latach 60. XX w. Odpowiednik radzieckiego samochodu rozpoznawczego BRDM-1. Od BRDM różni się jednak tym, że jego silnik usytuowany jest w tylnej części pojazdu, dzięki czemu jest bardziej odporny na uszkodzenia, np. w razie ostrzału. Pojazdy tego typu znajdowały się na uzbrojeniu armii węgierskiej, czechosłowackiej, a także w niewielkiej liczbie Wojska Polskiego. Mimo że FUG charakteryzował się bardziej przemyślaną konstrukcją układu napędowego niż w radzieckim odpowiedniku, to jednak miał istotną wadę, jaką był brak stałego uzbrojenia. Z tego powodu zastąpił go PSzH-IV, pozbawiony wady poprzednika. Pojazd ten nie był już sprowadzany do Polski.
Egzemplarze muzealne
Pojazdy FUG można oglądać w następujących muzeach:
- Lubuskie Muzeum Wojskowe w Drzonowie – FUG z numerem taktycznym 042,
- Muzeum Techniki Wojskowej im. Jerzego Tadeusza Widuchowskiego,
- Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu,
- Muzeum im. Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej,
- Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie – pojazd znajduje się na terenie Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej,
- Muzeum Historii i Uzbrojenia w Opolu – pojazd w pełni sprawny, w ciągłej eksploatacji,
- Stare koszary - Góra Kalwaria.
Użytkownicy
Aktualni użytkownicy
Byli użytkownicy
Czechosłowacja: 275 zamówionych w 1965 roku i dostarczonych w 1968. Dostały oznaczenie OT-65A Otter[1]. Kolejne 200 PSzH pozyskane i oznaczone jako OT-66[1].
NRD – 50 PSzH.[1]
Niemcy – wszystkie zezłomowane lub sprzedane.
Irak – 200 PSzH-IV dostarczonych w 1981 roku. Prawdopodobnie zostały zastąpione przez BRDM-2[1].
Polska – 100 OT-65A Otter[1].
Przypisy
Bibliografia
- Jerzy Jackowski, Tadeusz Wysocki. Kołowe środki transportu armii węgierskiej. „Nowa Technika Wojskowa”. 1993. Nr. 1. s. s. 7-9. ISSN 1230-1655.
- Janusz Magnuski "Wozy Bojowe LWP", Wydawnictwo MON, Warszawa 1985
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.