Flyer II

Dane podstawowe
Państwo	Stany Zjednoczone
Konstrukcja	drewniany dwupłat
Załoga	1
Historia
Liczba egz.	1
Dane techniczne
Moc	15-21 KM
Wymiary

Flyer II – drugi samolot z napędem silnikowym, cięższy od powietrza, zaprojektowany i zbudowany przez braci Wright w 1904 roku. Był następcą słynnego Flyera I z 1903 roku i pierwszym samolotem w historii, który wykonał pełny krąg w powietrzu^[1][2].

Choć Flyer II wizualnie przypominał swojego poprzednika, był konstrukcją znacznie zmodyfikowaną i cięższą.

Samolot nie wykorzystywał żadnych części z Flyera I. Bracia Wright zdecydowali się na wzmocnienie konstrukcji, używając drewna sosnowego zamiast świerkowego, co zwiększyło wytrzymałość, ale też masę maszyny o około 200 funtów (91 kg)^[2][3]. Całkowita waga samolotu (bez pilota) wynosiła 780 funtów (350 kg)^[3]. Zmieniono profil skrzydła, zmniejszając jego krzywiznę z 1:20 do 1:25. Decyzja ta okazała się jednak błędem, czyniąc samolot niestabilnym i trudnym w pilotażu, zwłaszcza w osi podłużnej (nos maszyny miał tendencję do niekontrolowanego wznoszenia się i opadania)^[2][3].

Do napędu posłużył nowo zbudowany silnik, oznaczony jako Engine No. 2. Była to 4-cylindrowa jednostka chłodzona cieczą, o pojemności 3,5 l. Silnik ten dysponował mocą początkową około 15–16 KM, która w miarę docierania silnika i wygładzania cylindrów wzrosła do 21 KM (dla porównania silnik z 1903 r. miał ok. 12 KM)^[4].

W trakcie testów przesuwano silnik oraz chłodnicę, aby skorygować środek ciężkości. Zwiększono również pojemność zbiornika paliwa i zmieniono kształt pionowego steru kierunku^[3].

Testy samolotu odbywały się na łące Huffman Prairie(inne języki), położonej około 8 mil (13 km) na wschód od Dayton w stanie Ohio^[3][5]. Było to miejsce trudniejsze do latania niż Kitty Hawk ze względu na słabsze wiatry i gęstsze powietrze, co początkowo utrudniało starty^[3].

Loty rozpoczęły się w maju 1904 roku. Ze względu na problemy ze startem przy bezwietrznej pogodzie, 7 września bracia Wright po raz pierwszy użyli zewnętrznego systemu startowego – katapulty. Składała się ona z wieży o wysokości 6 m i opadającego ciężaru o masie około 544-726 kg, który poprzez system lin nadawał samolotowi odpowiednią prędkość początkową^[3].

Przełomowym momentem był dzień 20 września 1904 roku. Wtedy to Wilbur Wright wykonał pierwszy w historii pełny krąg samolotem z napędem, lądując w miejscu startu^[1]. 9 listopada i 1 grudnia 1904 roku odbyły się dwa najbardziej udane loty, trwające ponad 5 minut i obejmujące dystans około 4,8 km. Podczas drugiego z nich wykonano prawie cztery pełne okrążenia nad łąką^[3].

Jednym z nielicznych świadków lotów na Huffman Prairie był Amos Root(inne języki), który opisał swoje obserwacje, potwierdzając sukcesy braci Wright^[6]. Łącznie w 1904 roku bracia Wright wykonali na Flyerze II 105 lotów, spędzając w powietrzu łącznie około 45–49 minut^[1][3].

Mimo historycznych osiągnięć, Flyer II pozostaje mniej znany niż jego poprzednik^[2]. Zimą na przełomie 1904 i 1905 roku samolot został rozebrany. Bracia zachowali silnik, układ przeniesienia napędu oraz okucia, które wykorzystali przy budowie znacznie doskonalszego modelu Flyer III. Drewniane elementy szkieletu Flyera II zostały spalone^[3]. Dzięki doświadczeniom zdobytym na tym modelu (m.in. powrót do głębszego profilu skrzydła), Flyer III stał się pierwszym w pełni praktycznym samolotem^[7].

• Flyer I
• Flyer III