Frederic Forrest

Frederic Forrest
Ilustracja
Frederic Forrest (1993)
Imię i nazwisko

Frederic Fenimore Forrest

Data i miejsce urodzenia

23 grudnia 1936
Waxahachie

Data i miejsce śmierci

23 czerwca 2023
Santa Monica

Zawód

aktor

Współmałżonek

Nancy Ann Whittaker
(1960–1963; rozwód)
Marilu Henner
(1980–1983; rozwód)
Nina Dean
(1985–; rozwód)

Lata aktywności

1966–2006

Multimedia w Wikimedia Commons

Frederic Fenimore Forrest Jr., bardziej znany jako Frederic Forrest (ur. 23 grudnia 1936 w Waxahachie, zm. 23 czerwca 2023 w Santa Monica[1]) – amerykański aktor.

Laureat Złotego Globu dla najbardziej obiecującego nowicjusza za rolę Toma Blacka Bulla w westernie Kiedy legendy umierają (1973)[2], nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego i Złotego Globu za rolę Hustona Dyera w dramacie muzycznym Róża (1979)[3].

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się i wychowywał w Waxahachie w Teksasie jako syn Virginii Allie (z domu McSpadden), nauczycielki, Frederica Fenimore’a Forresta[4], który prowadził firmę szklarniową[5]. Miał młodszą siostrę Ginger[5]. Wakacje w dzieciństwie spędzał na zbieraniu bawełny i prasowaniu siana. Uczęszczał do Waxahachie High School, gdzie uprawiał cztery dyscypliny sportowe i został wybrany najprzystojniejszym chłopcem w klasie maturalnej[5]. Naukę kontynuował na University of Oklahoma. Służył w United States Army[5]. Zaczął pracować w lokalnej grupie teatralnej w Teksasie[6]. W 1960 ukończył Texas Christian University[7] na wydziale radiowym, telewizyjnym i teatralnym[5]. Zainspirowany rolami Jamesa Deana w Buntowniku bez powodu Nicholasa Raya, Na Wschodzie Edenu Elii Kazana i Olbrzymie George’a Stevensa, Forrest wyjechał do Nowego Jorku, gdzie uczył się aktorstwa w Actors Studio Stanforda Meisnera i u Lee Strasberga[8].

Kariera

W 1966 zadebiutował na scenie off-Broadwayu w antywojennym musicalu Viet Rock[5] z eksperymentalnym zespołem teatralnym La MaMa Experimental Theatre Club, z którym grał potem jeszcze w spektaklach: Futz (1968) o rolniku, który zakochuje się w swojej świni, Massachusetts Trust (1968) i Tom Paine (1968)[9]. Po gościnnym udziale w jednym z odcinków opery mydlanej ABC Cienie o zmroku (Dark Shadows, 1967), zagrał postać młodego boksera Johnny’ego Longo, rozdartego między dwiema kobietami, w dramacie Brudna piątka (The Filthy Five, 1968). Pojawił się potem w komedii Futz! (1969) z Sally Kirkland. Kiedy off-broadwayowska produkcja Sylwetka (Silhouettes) w 1970 została przeniesiona do Los Angeles[9], Forrest zdecydował się skorzystać z okazji i poszukać pracy w filmie i telewizji. Musiał jednak utrzymywać się z pieczenia pizzy i prowadzenia ciężarówki z browarem. Zdeterminowany doskonalił swoje rzemiosło na zajęciach w Actors Studio West, gdzie zauważył go producent i reżyser Stuart Millar, który obsadził go w roli młodego Indianina Toma Blacka Bulla w hollywoodzkim westernie Kiedy legendy umierają (When the Legends Die, 1972) u boku Richarda Widmarka, za którą otrzymał nominację do Złotego Globu.

Drugoplanowa rola szofera limuzyny/kochanka głównej bohaterki (granej przez Bette Midler) w melodramacie muzycznym Marka Rydella Róża (The Rose, 1979) przyniosła mu nominację do Oscara, Złotego Globu i Nagrody Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych. Za tę postać i kreację Jaya „Szefa” Hicksa w dramacie wojennym Czas apokalipsy (Apocalypse Now, 1979) w reżyserii Francisa Forda Coppoli zdobył nagrodę National Society of Film Critics.

Był jednym z pierwszych aktorów, którzy podpisali umowę z Zoetrope Studios Francisa Forda Coppoli[10]. U reżysera tego zagrał Marka w filmie kryminalnym Rozmowa (The Conversation, 1974), Hanka w romansie Ten od serca (One from the Heart, 1981) oraz Eddiego Deana w filmie biograficznym Tucker. Konstruktor marzeń (Tucker: The Man and His Dream, 1988) o Prestonie Tuckerze.

Wcielił się potem w rolę powieściopisarza oficera śledczego Dashiella Hammetta w filmie Hammett (1982). Grał również dużo w telewizji, w tym jako Gajusz Petroniusz w miniserialu Franco Rossiego Quo vadis? (1985)[11], jako detektyw Bob Keppel dramacie biograficznym NBC Rozważny nieznajomy (The Deliberate Stranger, 1986) z Markiem Harmonem, jako kapitan Richard Jenko w serialu Fox Network 21 Jump Street (1987), jako Blue Duck w miniserialu CBS/Hallmark Na południe od Brazos (Lonesome Dove, 1989), Erskine Caldwell w telefilmie TNT Margaret Bourke-White (The Margaret Bourke-White Story, 1989) z Farrah Fawcett, serialu ABC Młodzi jeźdźcy (The Young Riders, 1992) czy filmie Sajgon: Rok Kota (Saigon, Year of the Cat, 1994). Grał role drugoplanowe w filmach: Dwóch Jake’ów (The Two Jakes, 1990), Upadek (Falling Down, 1993) i Odważny (The Brave, 1996).

Życie prywatne

Był trzykrotnie żonaty. 27 marca 1960 zawarł związek małżeński z Nancy Ann Whittaker. 28 września 1963 doszło do rozwodu. 28 września 1980 poślubił aktorkę Marilu Henner, małżeństwo przetrwało trzy lata do 1983[12][13]. W 1985 ożenił się z modelką Niną Dean, u której zdiagnozowano schizofrenię paranoidalną i w 2003 w wieku 41 lat popełniła samobójstwo[14]. Trzecie małżeństwo również zakończyło się rozwodem[15].

Śmierć

Zmarł 23 czerwca 2023 w swoim domu w Santa Monica w Kalifornii w wieku 86 lat[16].

Filmografia

Filmy

Filmy TV

  • 1974: Larry jako Larry Herman
  • 1975: Promise Him Anything jako Paul Hunter
  • 1978: Ruby i Oswald (Ruby and Oswald) jako Lee Harvey Oswald
  • 1979: Survival of Dana jako pan Davis
  • 1983: Kto pokocha moje dzieci? (Who Will Love My Children?) jako Ivan Fray
  • 1984: Sajgon: Rok Kota (Saigon: Year of the Cat) jako Bob Chesneau
  • 1984: Ściśle tajne (Top Secret!) jako Blaise Dietz
  • 1984: Parada (The Parade) jako Matt Kirby
  • 1984: Calamity Jane jako Wild Bill Hickok
  • 1985: Right to Kill? jako Richard Jahnke Sr.
  • 1988: Zaginiona córeczka (Little Girl Lost) jako Tim Brady
  • 1988: Pod niebem Afryki (Beryl Markham: A Shadow on the Sun) jako Raoul Schumacher
  • 1989: Margaret Bourke-White (The Margaret Bourke-White Story) jako Erskine Caldwell
  • 1992: Obywatel Cohn (Citizen Cohn) jako Dashiell Hammett
  • 1994: Bunt (Against the Wall) jako Weisbad
  • 2002: Na ścieżce wojennej (Path to War) jako Earle Wheeler

Seriale

  • 1967: Cienie o zmroku (Dark Shadows) jako klient Blue Whale
  • 1979: $weepstake$
  • 1979: Pani Columbo (Mrs. Columbo) jako Martin
  • 1985: Quo vadis? jako Gajusz Petroniusz
  • 1986: American Playhouse jako Pap Finn
  • 1987: 21 Jump Street jako kpt. Richard Jenko
  • 1987: American Playhouse jako Buster McGuire
  • 1989: Na południe od Brazos (Lonesome Dove) jako Blue Duck
  • 1990: Die Kinder jako Lomax
  • 1998: Murphy Brown jako Kenny
  • 1992: Młodzi jeźdźcy (The Young Riders)

Przypisy

  1. ↑ Bette Midler Mourns 'The Rose' Co-Star Frederic Forrest: 'Lucky to Have Him'. ExtraTV.com. (ang.).
  2. ↑ Frederic Forrest Awards. AllMovie. (ang.).
  3. ↑ Frederic Forrest Biography, „TV Guide” (ang.).
  4. ↑ Frederic Forrest Biography (1936–2023). Filmreference.com. (ang.).
  5. ↑ a b c d e f David Parkinson: Remembering Julian Sands and Frederic Forrest. Cinema Paradiso, 2023-06-28. (ang.).
  6. ↑ Ryan Gilbey, Frederic Forrest obituary, „The Guardian”, 28 czerwca 2023 (ang.).
  7. ↑ Harrison Smith, Frederic Forrest, character actor known for Coppola films, dies at 86, „The Washington Post”, 26 czerwca 2023 (ang.).
  8. ↑ Frederic Forrest Biography. AllMovie. (ang.).
  9. ↑ a b Forrest, Frederic 1936–. Encyclopedia.com. (ang.).
  10. ↑ Frederic Forrest. Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-06-04]. (ang.).
  11. ↑ Kinorama: Frederic Forrest. „Film”. nr 32 (1988/XLII), s. 24, 9 sierpnia 1987. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  12. ↑ Bob Brown: Sometimes Opportunity Knocks More Than Once. ABC News. (ang.).
  13. ↑ Owais Farooqi: Who were Frederic Forrest's wives? 'Apocalypse Now' star was once married to Marilu Henner. Media, Entertainment, Arts, WorldWide, 2023-06-24. (ang.).
  14. ↑ Melissa Jackson: Photo legacy helps mentally ill. BBC, 2004-05-18. (ang.).
  15. ↑ Neil Genzlinger, Frederic Forrest, 86, Dies; Actor Known for ‘Apocalypse Now’ and ‘The Rose’, „[[The New York Times]]””, 27 czerwca 2023 (ang.).
  16. ↑ Chris Koseluk: Frederic Forrest, Standout Supporting Player in ‘Apocalypse Now’ and ‘The Rose,’ Dies at 86. „The Hollywood Reporter”, 2023-06-24. (ang.).

Bibliografia

  • Wojciech T. Jurewicz. Telegwiazda: Frederic Forrest „Bez łatwych efektów”. „Film”. nr 25 (2188/XLVI), s. 15, 23 czerwca 1991. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.