Froggy Software
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Data powstania |
1984 |
| Data likwidacji |
1987 |
| Prezes |
Jean-Louis Le Breton |
Froggy Software – awangardowa francuska wytwórnia gier komputerowych, założona w 1984 roku przez Jean-Louisa Le Bretona i Fabrice’a Gille’a, działająca do 1987 roku.
Historia
Jean-Louis Le Breton, niegdysiejszy uczestnik protestów społecznych z maja 1968 roku i twórca jednej z pierwszych francuskich gier komputerowych Le Vampire fou (1982), połączył siły z młodym znajomym Fabrice’em Gille’em[1]. Obaj założyli spółkę Froggy Software, której przyświecały cztery hasła: „aventure, humour, décalage et déconnade” („przygoda, humor, dystans i prześmiewczość”)[2]. Na twórczości producenta mocno odcisnęły się idee maja 1968 roku[2].
Debiutancka produkcja Froggy Software, Paranoïak (1984) Le Bretona, zerwała z tematyką fantasy i science fiction, tak bardzo obecną w dotychczasowych grach komputerowych. Celem gry było wyleczenie głównego bohatera z różnych natręctw i chorób psychicznych. Za Paranoïak Le Breton otrzymał przyznawaną przez Apple nagrodę Pomme d’Or[1]. Jedna z późniejszych gier Le Bretona, Le Crime du parking (1985), poruszała temat narkomanii i homoseksualizmu, a jej głównym celem było rozstrzygnięcie, kto zabił młodą dziewczynę znalezioną nagą na parkingu. Le Crime du parking sprzedał się w liczbie 1600 kopii, okazując się najbardziej dochodową grą studia[1].
Inni współpracownicy Froggy Software również często nawiązywali do współczesności. Przykładowo Tristan Cazenave napisał grę Le Mur de Berlin va sauter (1985), odzwierciedlającą niepokoje związane z zimną wojną[1]. Z kolei François Lamoureux i Pascal Labrevois w grze Baratin blues (1986) wyśmiali plany ówczesnego mera Paryża, Jacques’a Chiraca, który zamierzał sprywatyzować firmy dostarczające wodę do Paryża. W Baratin blues, polegającej na powstrzymaniu terrorysty przed zatruciem Paryża, pojawiały się reklamy Coca-Coli, uznawanej z kolei przez twórców za prawdziwego truciciela miasta[1].
Le Breton współpracował również z kobietami: Clotilde Marion i Chine Lanzmann. Marion napisała scenariusz do gry Même les pommes de terre ont des yeux (1985), będącej satyrą na południowoamerykańskie dyktatury, z naciskiem na rządy Augusto Pinocheta[3]. La femme qui ne supportait pas les ordinateurs (1986) Lanzmann była z kolei jedną z pierwszych gier feministycznych, gdyż poruszała temat agresywności mężczyzn wobec kobiet na sieciowych forach dyskusyjnych[1].
Ponieważ gry wytwórni Froggy Software nie miały zabezpieczeń antypirackich, żadna z jej gier nie osiągnęła dochodów wystarczających do utrzymania produkcji[4]. Z powodów finansowych Froggy Software została zamknięta w 1987 roku. Twórczość wytwórni wywarła znaczący wpływ między innymi na wczesne utwory projektanta François Coulona, późniejszego artysty hipermedialnego[1].
Wykaz gier wytwórni
- Épidémie (proj. Jean-Louis Le Breton).
- Paranoïak (proj. Jean-Louis Le Breton).
- Le Crime du parking (proj. Jean-Louis Le Breton).
- Même les pommes de terre ont des yeux! (1985) (proj. Clotilde Marion, prog. Jean-Louis Le Breton).
- Le mur de Berlin va sauter (proj. Tristan Cazenave, il. Yves Labesse).
- La Java du privé (proj. Tristan Cazenave, il. Luc Desportes).
- La femme qui ne supportait pas les ordinateurs (proj. Chine Lanzmann, progr. Jean-Louis Le Breton).
- Baratin blues (proj. Pascal Labrevois, il. François Lamoureux).
- Tempête sur les Bermudes (proj. Christophe Bourrier, il. Philippe Bousquet).
- Le Justicier du bahut (proj. Christophe Bourrier).
- Opération Mercury (proj. Jean-Luc Villain).
- Séduction 1 (proj. François Auzanneau, Jean-Baptiste Vahé, Corinne Evans)
- Canal meurtre (proj. Frédéric Copet).
- La Crapule (proj. Jean-Louis Le Breton).
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Jankowski 2021 ↓.
- ↑ a b Donovan 2010 ↓, s. 128.
- ↑ Blanchet i Montagnon 2020 ↓, s. 343.
- ↑ Ribault 2019 ↓, rozdz. Introduction.
Bibliografia
- Alexis Blanchet, Guillaume Montagnon, Une histoire du jeu vidéo en France: 1960-1991 : des labos aux chambres d’ados, Houdan (Yvelines) 2020, ISBN 978-2-37188-029-0, OCLC 1187181039.
- Tristan Donovan, Replay: The History of Video Games, East Sussex, England: Yellow Ant, 2010, ISBN 978-0-9565072-0-4, OCLC 639031262.
- Filip Jankowski, Beyond the French Touch: The Contestataire Moment in French Adventure Digital Games (1984-1990), „Game Studies”, 21 (1), maj 2021 [dostęp 2022-10-20].
- Thomas Ribault, Épopée: Tales from French Game Developers, New Jersey: Hardcore Gaming 101, 2019, ISBN 978-1-79824-496-8.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.