Gregory Chaitin
| Pełne imię i nazwisko |
Gregory John Chaitin |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Zawód, zajęcie | |
| Narodowość | |
Gregory John Chaitin (ur. 25 czerwca 1947[1]) – argentyńsko-amerykański matematyk i informatyk.
Od końca lat 60. XX w. Chaitin wniósł wkład do algorytmicznej teorii informacji oraz metamatematyki, prowadząc badania nad twierdzeniem Gödla o niezupełności. Jest uważany za jednego z twórców tzw. złożoności Kołmogorowa (lub Kołmogorowa-Chaitina), wspólnie z Andriejem Kołmogorowem oraz Rayem Salomonoffem. Obecnie jego algorytmiczna teoria informacji jest przedmiotem nauczania w trakcie niemal każdego kursu z zakresu informatyki.
Matematyka i informatyka
Uczęszczał do Bronx High School of Science oraz City College of New York, gdzie rozwinął teorię, która doprowadziła go do odkrycia złożoności Kołmogorowa[2][3].
Chaitin zdefiniował stałą Chaitina Ω, liczbę rzeczywistą, której cyfry rozmieszczone są równomiernie. Niekiedy nieformalnie jest ona opisywana jako wyrażenie prawdopodobieństwa zatrzymania się losowego programu.
Jego wczesne prace nad algorytmiczną teorią informacji były inspirowane przez dokonania Solomonoffa, Kołmogorowa oraz Martina-Löfa.
Jest autorem ponad 10 książek, które zostały przetłumaczone na kilkanaście języków. Obecnie zajmuje się problemami metabiologii oraz próbami formalizacji teorii ewolucji.
Pozostałe dokonania
Chaitin jest również autorem publikacji z zakresu filozofii, w szczególności metafizyki oraz filozofii matematyki. Twierdzi, że algorytmiczna teoria informacji jest kluczowa dla zrozumienia problemów z zakresu biologii (kwestia definicji „życia”, jego początku i ewolucji), a także neuronauki (problem świadomości i nauki o umyśle). W ostatnich publikacjach poświęconych epistemologii matematyki twierdzi, że jego odkrycia z zakresu logiki matematycznej i algorytmicznej teorii informacji pokazują, że matematycy powinni porzucić nadzieję na dowiedzenie pewnych faktów matematycznych i przyjąć quasi-empiryczną metodologię.
Wyróżnienia
W 1995 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Maine, a w 2002 r. honorową profesurę Uniwersytetu w Buenos Aires w Argentynie, gdzie urodzili się jego rodzice i gdzie spędził część swojej młodości. W 2007 r. otrzymał Medal Leibniza[4]. Obecnie jest profesorem na Uniwersytecie w Rio de Janeiro.
Przypisy
- ↑ Chaitin, Gregory J. 1947- (G.J. Chaitin) | Encyclopedia.com [online], www.encyclopedia.com [dostęp 2023-09-06].
- ↑ http://books.google.com/books?id=LKEmB_GQ53QC&printsec=frontcover&hl=en&ved=0CCQQ6AEwAg#v=snippet&f=false , page 92
- ↑ On the Length of Programs for Computing Finite Binary Sequences, Journal of the ACM, volume 13, issue 4, October 1966, ss.547–569
- ↑ Zenil, Hector „Leibniz medallion comes to life after 300 years” Anima Ex Machina, The Blog of Hector Zenil, November 3rd, 2007.
Bibliografia
- Information, Randomness & Incompleteness (World Scientific 1987) (online)
- Algorithmic Information Theory (Cambridge University Press 1987) online
- Information-theoretic Incompleteness (World Scientific 1992) (online)
- The Limits of Mathematics (Springer-Verlag 1998)
- The Unknowable (Springer-Verlag 1999)
- Exploring Randomness (Springer-Verlag 2001)
- Conversations with a Mathematician (Springer-Verlag 2002)
- From Philosophy to Program Size (Tallinn Cybernetics Institute 2003)
- Meta Math!: The Quest for Omega (Pantheon Books 2005) (reprinted in UK as Meta Maths: The Quest for Omega, Atlantic Books 2006) (arXiv preprint)
- Teoria algoritmica della complessità (G. Giappichelli Editore 2006)
- Thinking about Gödel & Turing (World Scientific 2007)
- Mathematics, Complexity and Philosophy (Editorial Midas 2011)
- Gödel's Way (CRC Press 2012)
- Proving Darwin: Making Biology Mathematical (Pantheon Books 2012)
Linki zewnętrzne
- Strona G J Chaitina
- Lista publikacji G J Chaitina
- Video of lecture on metabiology: „Life as evolving software” w serwisie YouTube
- Video of lecture on „Leibniz, complexity and incompleteness”
- New Scientist article (March, 2001) on Chaitin, Omegas and Super-Omegas. dc.uba.ar. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-10)].
- Skrócona wersja dowodu Chaitina
- ISNI: 0000000108782113
- VIAF: 22226140
- LCCN: n87875505
- GND: 121658600
- NDL: 00846981
- LIBRIS: c9prtc4w4k3pnm7
- BnF: 12399405t
- SUDOC: 03309263X
- SBN: VIAV104134
- NKC: pna2015853949
- BNE: XX5283065
- NTA: 07330655X
- CiNii: DA01727376
- PLWABN: 9810610110305606
- NUKAT: n00012241
- J9U: 987007302467305171
- CONOR: 88958307
- ΕΒΕ: 308211
- WorldCat: E39PBJkT6YfXBcHhj9rXqDFMyd
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.