HoReCa (także HORECA oraz HOREKA^[1]) – popularne łączne określenie sektora hotelarskiego oraz gastronomicznego^[2], które wywodzi się od słów Hotel, Restaurant, Catering^[2] (niektórzy interpretują ostatnią część jako "café", co odnosi się do kawiarni^[3]). Sektor ten obejmuje różnorodne instytucje związane z szeroko pojętymi usługami hotelarskimi i gastronomicznymi^[2]. Nazwa została po raz pierwszy oficjalnie użyta w 1949 roku, gdy powstał Międzynarodowy Związek Krajowych Organizacji Hotelarskich, Restauracyjnych i Kawiarnianych, mającą na celu obronę praw osób, które były zatrudnione w sektorze hotelarskim oraz gastronomicznym^[4][5]. Z czasem termin skrót HoReCa szybko stał się powszechnym określeniem^[2] i zaczął być używany do określania całej tej branży. Choć sama organizacja przestała istnieć wiele lat temu, nazwa HoReCa wciąż pozostaje popularna i używana do dziś^[4].

W raporcie UE dotyczącym konkurencyjności turystyki z 2009 roku do branży zaliczono działalność hoteli (w tym i pozostałych baz noclegowych), restauracji, barów, kantyn oraz firm kateringowych^[6.1].

Według raportu Europejskiego Urzędu Statystycznego z 2004 roku w branży HoReCa pracowało ponad 7,8 miliona osób w EU-25 (wraz z Islandią, Norwegią i Szwajcarią). Sektor charakteryzuje się młodym wiekiem osób zatrudnionych (48% pracowników poniżej 35 roku życia) oraz dużym odsetkiem zatrudnienia tymczasowego (26% pośród całego sektora prac dorywczych). Najwyższy odsetek zatrudnionych młodych osób zanotowano w Holandii (67% ogółu zatrudnionych w sektorze), najmniejszy zaś na Cyprze (32%). Ponadto ponad połowę zatrudnionych (54,1%) stanowiły kobiety^[7].

W raporcie z 2009 roku sporządzonym dla UE podkreślono znaczenie turystyki kulturowej jako jednego z najszybciej rozwijających się rynków. Stwierdzono jednak specyficzne problemy HoReCa – dużą sezonowość branży, trudne warunki pracy, a także znacznie niższe zarobki w stosunku do innych branż usługowych^[6.2].