Hubert Parry

Hubert Parry
Ilustracja
Imię i nazwisko

Charles Hubert Hastings Parry

Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1848
Bournemouth

Pochodzenie

angielskie

Data i miejsce śmierci

7 października 1918
Rustington

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pedagog

Odznaczenia
Komandor Orderu Królewskiego Wiktoriańskiego (CVO)
Multimedia w Wikimedia Commons

Sir Charles Hubert Hastings Parry[1][2][3] (ur. 27 lutego 1848 w Bournemouth, zm. 7 października 1918 w Rustington[1][2]) – brytyjski kompozytor i pedagog muzyczny.

Życiorys

Pochodził z zamożnej i wpływowej rodziny[1]. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Twyford, jednocześnie pobierał lekcje gry na fortepianie i organach[2]. Następnie uczył się gry na fortepianie oraz harmonii i kontrapunktu u Edwarda Brinda, organisty kościoła w Highnam[2]. Uczęszczał do Eton College (1860–1867), po czym ukończył studia prawnicze i historyczne w Exeter College na Uniwersytecie Oksfordzkim (1867–1870)[1][2]. Jednocześnie dokształcał się muzycznie pod kierunkiem Henry’ego Hugh Piersona w Stuttgarcie oraz Williama Sterndale Bennetta, George’a Macfarrena i Edwarda Dannreuthera w Londynie[1][2][3]. Po ukończeniu studiów początkowo pracował w towarzystwie ubezpieczeniowym w Londynie, w 1877 roku zrezygnował jednak z kariery urzędniczej i poświęcił się działalności muzycznej[1][2]. Został zaangażowany przez George’a Grove’a jako zastępca redaktora naczelnego Dictionary of Music and Musicians, do którego pisał również hasła[1][2][3]. Od 1883 roku wykładał w londyńskim Royal College of Music, w 1894 roku został wybrany na stanowisko rektora tej uczelni[1][2]. W latach 1900–1908 wykładał również na Uniwersytecie Oksfordzkim[2].

Od 1883 roku był kierownikiem chóru uczelnianego na Uniwersytecie Oksfordzkim[1][3]. Otrzymał doktoraty honoris causa uniwersytetów w Cambridge (1883), Oksfordzie (1884), Dublinie (1891) i Durham (1894)[1][2]. W 1898 roku otrzymał tytuł szlachecki[2][3], a w 1902 roku tytuł baroneta[3]. W 1905 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego[2].

Twórczość

Jako artysta pozostawał pod wpływem idiomu romantycznego, nawiązywał do twórczości Felixa Mendelssohna, Roberta Schumanna i Johannesa Brahmsa[1][2], podziwiał Richarda Wagnera[1]. Wiele ze swoich utworów tworzył na zamówienia społeczne i państwowe[1]. W swoich kompozycjach wokalnych czerpał z tradycji dawnej muzyki angielskiej, sięgał też do rodzimej poezji (William Shakespeare, Percy Bysshe Shelley, William Blake)[1]. Posiadał szerokie zainteresowania pozamuzyczne, inspirował się koncepcjami artystycznymi Johna Ruskina, darwinizmem i teoriami Herberta Spencera, głosił poglądy liberalne[1].

Anthem Parry’ego Jerusalem, napisany do słów wiersza Williama Blake’a w 1916 roku, stał się popularną angielską pieśnią patriotyczną[1][2][3].

Prace

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])

  • Studies of the Great Composers (Londyn 1887)
  • The Art of Music (Londyn 1893; wyd. poszerz. pt. The Evolution of the Art of Music 1896)
  • Summary of the History and Development of Medieval and Modern European Music (Londyn 1893; 2. wyd. 1904)
  • Johann Sebastian Bach (Londyn 1910)
  • Style in Musical Art (Londyn 1911)

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])

Utwory orkiestrowe

  • Allegretto scherzando (1867)
  • Intermezzo religioso (1868)
  • uwertura Vivien (1873)
  • Konzertstück (1877)
  • Koncert fortepianowy (1878–1880)
  • uwertura Guillem de Cabestanh (1879)
  • 5 symfonii (I G-dur 1880–1882, II F-dur „Cambridge” 1883 zrewid. 1887 i 1895, III C-dur „English” 1889 zrewid. 1895, IV e-moll 1889 zrewid. 1910, V „Symphonic Fantasia 1912” 1912)
  • Suite moderne (1886, zrewid. 1892)
  • An English Suite na smyczki (1890–1918)
  • Overture to an Unwritten Tragedy (1893, zrewid. 1897 i 1905)
  • Lady Radnor Suite na smyczki (1894)
  • Elegy for Brahms (1897)
  • Symphonic Variations (1897)
  • poemat symfoniczny From Death to Life (1914)

Utwory kameralne

  • 3 movements na skrzypce i fortepian (1863)
  • Kwartet smyczkowy g-moll (1867)
  • Kwartet smyczkowy C-dur (1868)
  • 2 Duettinos na wiolonczelę i fortepian (1868)
  • Freundschaftslieder na skrzypce i fortepian (1872)
  • 3 sonaty skrzypcowe (I 1875, II 1878, III 1889 zrewid. 1894)
  • Nonet B-dur na instrumenty dęte (1877)
  • 3 tria fortepianowe (I 1878, II 1884, III 1890)
  • Kwartet fortepianowy As-dur (1879)
  • Kwartet smyczkowy G-dur (1880)
  • Sonata na wiolonczelę i fortepian (1880)
  • Partita na skrzypce i fortepian (1886)
  • 12 Short Pieces na skrzypce i fortepian (1895)
  • Piece na skrzypce i fortepian (1896)
  • Romance na skrzypce i fortepian (1896)
  • 2 suity na skrzypce i fortepian (I 1907, II 1907)

Utwory fortepianowe

  • 4 fugi (1865)
  • Andante con troppo (1865)
  • Overture na duet fortepianowy (1865)
  • Sonata na duet fortepianowy (1865)
  • Andante (1867)
  • Sonnets and Songs Without Words (3 zbiory; I 1868, II 1867–1875, III 1870–1877)
  • 7 Charakterbidler (1872)
  • Variations on an air by Bach (1873–1875)
  • Grosses Duo na 2 fortepiany (1875–1877)
  • 2 sonaty (I 1877, II 1876–1877)
  • Theme and 19 Variations (1878)
  • Shulbrede Tunes (1914)
  • Hands across the Centuries (1918)

Utwory organowe

  • Fugue (1865)
  • Fantasia and Fugue (1877)
  • Chorale Preludes (2 zbiory; I 1912, II 1916)
  • toccata i fuga Wanderer (1912–1918)
  • Elegy (1913)
  • 3 Chorale Fantasias (1915)

Utwory wokalne i wokalno-instrumentalne

  • Te Deum (ok. 1864)
  • Magnificat and Nunc dimittis (1864)
  • kantata O Lord, Thou hast cast us out (1867)
  • Te Deum and Benedictus (1868)
  • Communion, Morning and Evening Services (1869)
  • Te Deum (1873)
  • kantata Scenes from Shelley’s „Prometheus Unbound” (1880, zrewid. 1881 i 1885)
  • Evening Service (1881)
  • oda The Contention of Ajax and Ulysses: The Glories of Our Blood and State (1883, zrewid. 1908 i 1914)
  • oda At a Solemn Music: Blest Pair of Sirens (1887)
  • oratorium Judith or The Regeneration of Manasseh (1888)
  • oda Ode on St. Cecilia’s Day (1889)
  • kantata L’Allegro ed Il Penseroso (1890, zrewid. 1909)
  • oda Eton (1891)
  • De Profundis (1891)
  • pieśń chóralna The Lotos-Eaters (1892)
  • oratorium Job (1892)
  • anthem Hear my words ye people (1894)
  • oratorium King Saul (1894)
  • oda Invocation to Music (1895)
  • Magnificat (1897)
  • A Song of Darkness and Light (1897)
  • Thanksgiving Te Deum (1900)
  • Ode to Music (1901)
  • hymn koronacyjny I was glad (1902, zrewid. 1911)
  • oda symfoniczna War and Peace (1903)
  • motet Voces clamantium (1903)
  • sinfonia sacra The love that casteth our fear (1904)
  • kantata The Pied Piper of Hamelin (1905, zrewid. 1910)
  • sinfonia sacra The Soul’s Ransom: A Psalm of the Poor (1906)
  • poemat symfoniczny The Vision of Life (1907, zrewid. 1914)
  • motet Beyond these voices there is peace (1908)
  • Eton Memorial Ode (1908)
  • Coronation Te Deum (1911)
  • Ode on the Nativity (1912)
  • God is our Hope (1913)
  • oda The Chivalry of the Sea (1916)
  • anthem Jerusalem (1916)
  • 6 motetów Songs of Farewell (1916–1917)

Opera

  • Gunever (1886)

Balet

  • Proserpine (1912)

Muzyka do sztuk scenicznych

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 7. Część biograficzna n–pa. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2002, s. 350. ISBN 978-83-224-0808-7.
  2. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2724–2726. ISBN 0-02-865529-X.
  3. ↑ a b c d e f g Charles Edward McGuire, Steven E. Plank: Historical Dictionary of English Music ca. 1400–1958. Lanham: Scarecrow Press, 2011, s. 231. ISBN 978-0-8108-5750-6.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.