Hvar
 miasto Hvar | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Akwen | |
| Powierzchnia |
297,38[1] km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie żupanii splicko-dalmatyńskiej  | |
Położenie na mapie Chorwacji  | |
 43°09′35″N 16°38′29″E/43,159722 16,641389
| |
| |
Hvar (wł. Lesina) – górzysta wyspa u wybrzeży Chorwacji.
Wyspa Hvar jest długa (68 km) i wąska (4 do 10,5 km). Powierzchnia wynosi 297,38 km², a liczba mieszkańców 11,5 tys. Długość linii brzegowej wynosi 270,0 km[1]. Odbijająca od lądu stałego na wysokości miasta Drvenik, wyspa rozciąga się pomiędzy Bračem a Korčulą, na linii wschód–zachód. Od północy omywa ją Hvarski kanal, a od południa kanały Šćedrovski, Korčulanski i Neretvanski.
Najwyższy szczyt wyspy to Sveti Nikola (626 m). Po północnej stronie wybrzeża występują półwyspy i zatoczki, natomiast południowy brzeg jest stromy i skalisty. Wyspa porośnięta jest roślinnością śródziemnomorską (makią), a także lawendą dlatego też Hvar znana jest również jako „lawendowa wyspa”, ze względu na sadzoną masowo lawendę, która jest jednym z głównych źródeł dochodów wyspy. Hvar jest znany z niebezpiecznych i krętych dróg. Chorwaci mają nawet swoje powiedzenie, jeśli chcą komuś źle życzyć: „obyś zginął na drogach Hvaru”. Największe w Chorwacji nasłonecznienie (średnio 2724 godz. rocznie) powoduje że wyspa jest atrakcyjna nawet zimą.
Na Hvarze nie ma żadnych rzek ani jezior, a roczna suma opadów wynosi mniej niż 800 mm. Do tradycyjnych zajęć ludności należą rybołówstwo oraz uprawa winnej latorośli, oliwek, fig, a także lawendy i rozmarynu. Bardziej intratne źródło utrzymania to turystyka, którą też można nazwać „tradycyjną”, jako że rozwija się już od ponad 140 lat (pierwszą organizację turystyczną założono w 1868).
Największe miejscowości na wyspie to Hvar, Jelsa, Stari Grad, Vrboska i Sućuraj.
W 2008 krajobraz kulturowy wyspy Hvar został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO pod nazwą Równina Stari Grad[2][3].
Koronki z Hvaru
Na wyspie Hvar są wytwarzane koronki teneryfowe z nici zrobionych z włókien agawy. Wykonują je wyłącznie zakonnice z miejscowego klasztoru benedyktynek[4].
Koronkarstwo zostało wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO w Europie.
Galeria
-
miasto Hvar -
-
Przypisy
- ↑ a b Coastline Lenghts and Areas of Islands in the Croatian Part of the Adriatic Sea Determined from the Topographic Maps at the Scale of 1:25 000. s. 12. [dostęp 2010-11-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-02)]. (ang.).
- ↑ Polski Komitet ds. UNESCO, Chorwacja [online], www.unesco.pl [dostęp 2024-04-26] (pol.).
- ↑ UNESCO World Heritage Centre, Stari Grad Plain [online], whc.unesco.org [dostęp 2024-04-27] (ang.).
- ↑ Koronka z Hvaru.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.