IPS Computer Group

IPS Computer Group
Państwo

 Polska

Siedziba

Warszawa

Adres

ul. Okrężna 3, Warszawa

Data powstania

1991

Data likwidacji

2000 (fuzja z Mirage Media)

brak współrzędnych

IPS Computer Group (International Publishing Service Computer Group[1]) – założona przez Grzegorza Onichimowskiego firma dystrybuująca zagraniczne gry komputerowe w Polsce.

Onichimowski był pod koniec lat 80. XX wieku redaktorem Bajtka i zauważył rosnące znaczenie komputeryzacji oraz ducha przedsiębiorczości rodzącego się w Polsce i Czechach. Podczas pracy w redakcji poznał Anwara Fancy’ego, który został dystrybutorem sprzętu marki Commodore na Polskę. Onichmowski podjął się obsługi serwisowej sprzętu w Polsce.

W roku 1991 podczas meczu Polska-Turcja w eliminacjach do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1992 na Stadionie Legii odbył się pokaz komputerów Commodore. Jednym z uczestników spotkania był Tony King, który poznał Onichimowskiego i namówił go na zajęcie się rynkiem oprogramowania (Kinga wysłały brytyjskie studia, by sprawdził, jak to możliwe, że sprzedaż sprzętu w Polsce jest wysoka, a oprogramowania – praktycznie zerowa).

Onichimowski po wizycie w siedzibie Electronic Arts uzyskał we wrześniu 1991, licencję na kopiowanie dyskietek w Polsce[1]. By dodatkowo ograniczyć koszty, w Polsce powstawały instrukcje do gier. Pudełka były wysyłane pocztą z Wielkiej Brytanii. Gotowe gry foliowano (jako jeden z nielicznych produktów w Polsce) przed rozesłaniem do niewielkich sklepów za pośrednictwem hurtowni. Sprzedaż oryginalnych gier opłacała się od początku, mimo wszechobecnego wtedy piractwa – nakłady sięgały nawet 1000 sztuk. Na samym początku dystrybuowano 8 tytułów, takich jak Chuck Yeager's Air Combat(inne języki), Centurion, Battle Chess II(inne języki) i inne. Pierwsze hasło reklamowe brzmiało "Bądź oryginalny, kup oryginał"[2]. IPS w większości wydawał zagraniczne gry, do nielicznych wyjątków należały tytuły takie jak Rezerwowe Psy, Piotrków 1939 i Łowca: Ostatnie Starcie[3], także Ardeny[4].

Kolejne wizyty na targach ECTS skutkowały nawiązaniem współpracy dystrybucyjnej z Virgin Games, Westwood czy MicroProse. Intensywny rozwój zahamował wraz z wprowadzeniem nośników CD, gdyż – odwrotnie, niż przy dyskietkach, gdzie IPS rozliczał się ze sprzedaży – tu należało z góry zapłacić za cały zakupiony nakład, zmniejszała się też różnica cen. Dodatkowo wydawcy zaczynali odczuwać chęć pomijania pośredników i bezpośredniej obecności w Polsce. Firma wprowadziła też serie Kolekcja Klasyki Komputerowej oraz Zielona Seria[5], które były próbą wysondowania przez firmę, czy gracze skłonni są kupić oryginalną grę, nawet, jeśli będzie to produkcja nieco starsza.

W późniejszej fazie istnienia IPS zajmował się również lokalizacją gier. W 1994 roku wydał pierwszy tytuł w polskiej wersji językowej czyli Syndicate[6], którą sprzedano w nakładzie około 1500 sztuk. Firma miała ambicję lokalizowania każdej produkcji wprowadzanej na polski rynek, jak też (niezrealizowane) plany lokalizacji gier konsolowych na CD. W 1996 roku utworzył pierwszy sklep internetowy z grami w Polsce[3].

W 1994 roku utworzono spółkę zależną Licomp Empirical Multimedia[7]. W kolejnych latach IPS poszerzył swoją ofertę o produkty Cryo, Nova Logic, Origin, Anco, Fox Interactive, LucasArts[8], Delphine, Adeline Software, Bullfrog i Lego Media[5].

Firma otrzymała nagrodę w kategorii najlepszego polskiego dystrybutora gier na targach PlayBox'96[9][10].

Przypisy

  1. a b Elektronicy, elektrycy. „Top Secret”. 8, s. 4, grudzień 1991/styczeń 1992. Bajtek. 
  2. Najwięksi rodzimi dystrybutorzy. „Gambler Specjalny”. 1, s. 11, maj 1997. Lupus. 
  3. a b Marcin Kosman, „Polska branża gier zaczęła się na stadionie Legii” - rozmawiamy z Grzegorzem Onichimowskim, założycielem IPS Computer Group [online], 5 kwietnia 2013.
  4. Dariusz Michalski, Ardeny, „Top Secret” (29), sierpień 1994, s. 24.
  5. a b Historia Firmy IPS. „Maniak”. 1, s. 55. K20. 
  6. Nie gęsi i mają.... „Gambler”. 5/1994. s. 72. 
  7. Michał Zacharzewski, Nazwy firm [online], Polygamia, 21 sierpnia 2002 [dostęp 2023-03-07].
  8. Drzewko Szczęścia Graczy. „Gambler Specjalny”. 1, s. 12, maj 1997. Lupus. 
  9. PLAYBOX ‘96, „Top Secret” (48), marzec 1996, s. 8 [dostęp 2026-03-02].
  10. Play Box '96, „Gry Komputerowe”, marzec 1996, s. 12 [dostęp 2026-03-06].

Bibliografia

  • Marcin Kosman: Nie tylko Wiedźmin. Historia polskich gier komputerowych. Warszawa: Open Beta, 2015, s. 71-74. ISBN 978-83-941625-0-4.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.