Igor Putin

Igor Putin
Игорь Александрович Путин
Pełne imię i nazwisko

Igor Aleksandrowicz Putin

Data i miejsce urodzenia

30 marca 1953
Leningrad

Zawód, zajęcie

polityk, biznesmen

Narodowość

rosyjska

Edukacja

Riazański Instytut im. Dubinina

Partia

Jedna Rosja, Sprawiedliwa Rosja

Rodzice

Aleksander Spirydonowicz Putin

Dzieci

Roman, Wiera

Krewni i powinowaci

Władimir Putin

Igor Aleksandrowicz Putin (ros. Игорь Александрович Путин, ur. 30 marca 1953 w Leningradzie) – radziecko-rosyjski przedsiębiorca, bankowiec i polityk. Były wiceprezes Master Banku[1], brat stryjeczny prezydenta Rosji, Władimira Putina[1][2]. Prezes firmy inwestycyjnej Igor Putin Fund[3].

Biografia

Urodzony w Leningradzie (dzisiejszy Petersburg) w rodzinie radzieckiego oficera wojskowego Aleksandra Spirydonowicza Putina, młodszego brata Władimira Putina seniora, ojca rosyjskiego prezydenta. Wkrótce rodzina przeniosła się do Kowrowa, a następnie do Riazania, gdzie Aleksander Putin dostał posadę nauczyciela w Riazańskim Instytucie im. Dubinina[2]. Igor Putin ukończył tę szkołę w 1974[2].

Kariera

W latach 1974–1998 służył początkowo w Armii Radzieckiej, a następnie w Wojskach Lądowych Federacji Rosyjskiej. W 1998 odszedł z wojska i przeniósł się do Riazania. W latach 1998–2000 pracował w Komitecie Statystycznym obwodu riazańskiego. W latach 2000–2005 pracował jako przewodniczący Riazańskiej Izby Licencyjnej. W 2002 został przewodniczącym Riazańskiego Komitetu Koordynacyjnego partii Jedna Rosja. Ukończył także Wołżańsko-Wiacką Akademię Służby Państwowej (2000) oraz Moskiewski Instytut Ekonomii, Zarządzania i Prawa (2003)[2].

W 2005 przeniósł się do Samary i został prezesem Samara Reservoir Plant (część holdingu VolgaBurMash). W październiku 2006 zmienił przynależność polityczną – przeniósł się z Jednej Rosji do partii Sprawiedliwa Rosja, lecz wkrótce później jego karierę polityczną przerwał kuzyn, który nie chciał rozwijać nepotyzmu w rządzie[4]. W 2007 został dyrektorem Avtovazbanku[2].

We wrześniu 2010 został wiceprezesem Master Banku[5]. W tym samym miesiącu bank otrzymał lukratywny kontrakt z Rusnano. Trzy miesiące później, w grudniu 2010, przeszedł na emeryturę.

W lutym 2012 zainwestował w rozwój portu w Murmańsku[6]. W tym czasie posiadał 51% akcji firmy Energia, 40% akcji firmy Avangard 500 i 25% udziałów w telewizji Gorizont[6][7]. Od 2013, jako prezes zarządu międzynarodowego portu morskiego Peczenga, był członkiem rządowej rady morskiej[8].

Zarzuty o pranie brudnych pieniędzy

Jego przejście na emeryturę zbiegło się w czasie z toczącym się wówczas dochodzeniem kryminalnym. Chodziło o rzekomą kradzież ponad 30 milionów rubli rosyjskich wśród pracowników korzystających z technologii informatycznych Masterbanku. W dochodzeniu oskarżono czołowego specjalistę IT banku, Merego Tewaniana, o prowadzenie podejrzanych transakcji o dziennym obrocie przekraczającym 500 milionów rubli rosyjskich. W marcu 2011, pięć dni po zakończeniu dochodzeń, Igor Putin wrócił do zarządu banku i ponownie został dyrektorem, utrzymał również kierownicze stanowisko w Avtovazbanku[9].

W listopadzie 2013 Centralny Bank Rosji cofnął licencję bankową Master Banku po skandalach związanych z praniem pieniędzy. W czasie tych skandali Igor Putin był dyrektorem zarządu banku, a wcześniej pełnił w nim funkcję wiceprezesa[10][11].

W 2014 w raporcie Projektu raportowania przestępczości zorganizowanej i korupcji (OCCRP) ujawniono program prania pieniędzy o wartości 20 mld USD między bankami rosyjskimi a mołdawskim bankiem Moldindconbank, w którym Rosyjski Bank Ziemi przekazał 5 mld USD mołdawskiemu bankowi. Igor Putin był wtedy dyrektorem Banku Ziemi i w późniejszym oświadczeniu dla magazynu „Forbes Russia” stwierdził, że zrezygnował z tego stanowiska, gdy poczuł się niekomfortowo z powodu podejrzanych działań banku[12]. Inne banki związane z Igorem Putinem były zaangażowane w masowy program prania pieniędzy nazwany rosyjską pralnią[13]. System przenosił pieniądze przez banki za pomocą fałszywych pożyczek między spółkami offshore, firmami papierniczymi, przekupionymi mołdawskimi sędziami oraz bankami mołdawskimi i łotewskimi, aby swobodnie transferować pieniądze z Rosji do Europy[14].

W 2016 bankier Aleksiej Kulikow został aresztowany za nielegalne wyprowadzanie z kraju 10 miliardów dolarów poprzez Promersbank, bank, którego członkiem zarządu w owym czasie był Igor Putin[15][16].

Rodzina

Ma syna Romana Putina, biznesmena, który założył rosyjską firmę Putin Consulting w marcu 2014, a w kolejnym miesiącu wywołał skandal korupcyjny w firmie Koleje Rosyjskie[17]. Ma siostrzenicę, Wierę Putinę, czasami mylnie określaną jako siostrzenica prezydenta Putina[18].

Przypisy

  1. a b Игорь Путин снова в Мастер-банке [online], kommersant.ru, 18 marca 2011 [dostęp 2020-01-12] (ros.).
  2. a b c d e Игорь Александрович Путин. Биографическая справка [online], РИА Новости, 2010 [dostęp 2020-01-12] (ros.).
  3. Руководство фонда [online], fund-putin.ru [dostęp 2020-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-22].
  4. Der Spiegel 1 2007, pdf [online], epdf.pub [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  5. Economista.es, Un primo de Vladímir Putin asume la vicepresidencia de un banco ruso – EcoDiario.es [online], ecodiario.eleconomista.es, 23 września 2010 [dostęp 2020-01-12] (hiszp.).
  6. a b Trude Pettersen, Putin’s cousin invests in Murmansk [online], Barentsobserver, 6 lutego 2012 [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  7. Putin’s cousin invests in Murmansk port [online], Intrafish | Latest seafood, aquaculture and fisheries news [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  8. Official Website of the Government of the Russian Federation / The Russian Government [online], archive.government.ru [dostęp 2020-01-12].
  9. Грани.Ру: Двоюродный брат Путина вернулся в Мастер-банк [online], graniru.org [dostęp 2020-01-12] (ros.).
  10. Russian cbank withdraws licence of mid-sized Master Bank, „Reuters”, 20 listopada 2013 [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  11. Andrew E. Kramer, Russia Revokes License of a Bank With Ties to Putin, „The New York Times”, 20 listopada 2013, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  12. Bill Alpert, Probes Show How Russian Money Travels the World [online], barrons.com [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  13. OCCRP – The Russian Laundromat [online], OCCRP – The Russian Laundromat [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  14. OCCRP – The Russian Banks and Putin’s Cousin [online], reportingproject.net [dostęp 2020-01-12].
  15. Former shareholder of Promsberbank Kulikov detained [online], RAPSI, 15 marca 2016 [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  16. Luke Harding, Russian millions laundered via UK firms, leaked report says, „The Guardian”, 26 lutego 2018, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  17. Oleg Sukhov, Putin Relative Accuses Russian Railways of Corruption [online], The Moscow Times, 2 kwietnia 2014 [dostęp 2020-01-12] (ang.).
  18. Does Vladimir Putin Have a Niece? [online], The Russian Reader, 11 listopada 2017 [dostęp 2020-01-12] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.