Integron

Budowa integronu: intI – gen integrazy, Pc – promotor, attI sekwencja rozpoznawana przez integrazę, attC- sekwencja kasety genowej rozpoznawana przez integrazę

Integron – element genetyczny obecny w genomie bakterii zdolny do włączania dodatkowych genów w wyniku umiejscowionej rekombinacji. Nazwa może być stosowana zarówno do genu kodującego specyficzną miejscowo rekombinazę, jak i do struktury składającej się z genu integrazy wraz z kasetą genową, czyli przenoszonych genów oraz promotora transkrypcji, umożliwiającego ekspresję przeniesionych genów[1]. Stwierdzono także istnienie integronów z kilkoma kasetami genów[2].

W genomie Vibrio cholerae stwierdzono występowanie superintegronu, czyli wielu integronów zdolnych do przenoszenia całego szeregu kaset genowych[3].

Istnienie integronów umożliwia naturalny przepływ genów w populacjach bakterii, co zapewnia im przetrwanie i adaptację do zmieniających się warunków[4]. Naturalny system klonowania zapewnia przenoszenie między bakteriami między innymi oporności na antybiotyki[2]. Jednakże istnienie superintegronów mających znaczny udział w genomie bakteryjnym świadczy o ważnej roli tej drogi rekombinacji w ewolucji[5][6].

Budowa i działanie

Podstawowym składnikiem integronu jest gen kodujący integrazę (intI) oraz sekwencja attI, odpowiedzialna za wiązanie integrazy. Sekwencja attI jest miejscem włączania kasety genowej i promotora (Pc). Transkrypcja włączonych genów zachodzi w odwrotnym kierunku niż transkrypcja genu integrazy. Integraza rozpoznaje zarówno sekwencję attI, jak i attC w obrębie ruchomej kasety genowej. W wyniku działania enzymu następuje włączenie genów kasety do chromosomu bakteryjnego[7].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ RM. Hall, HW. Stokes. Integrons or super integrons?. „Microbiology”. 150 (Pt 1), s. 3-4, Jan 2004. PMID: 14702391. 
  2. ↑ a b RM. Hall, CM. Collis. Mobile gene cassettes and integrons: capture and spread of genes by site-specific recombination.. „Mol Microbiol”. 15 (4), s. 593-600, Feb 1995. PMID: 7783631. 
  3. ↑ D. Mazel, B. Dychinco, VA. Webb, J. Davies. A distinctive class of integron in the Vibrio cholerae genome.. „Science”. 280 (5363), s. 605-8, Apr 1998. PMID: 9554855. 
  4. ↑ TS. Il'ina. [Bacterial superintegrons, a source of new genes with adaptive functions].. „Genetika”. 42 (11), s. 1536-46, Nov 2006. PMID: 17163071. 
  5. ↑ D. Mazel. Integrons: agents of bacterial evolution.. „Nat Rev Microbiol”. 4 (8), s. 608-20, Aug 2006. DOI: 10.1038/nrmicro1462. PMID: 16845431. 
  6. ↑ DA. Rowe-Magnus, D. Mazel. Integrons: natural tools for bacterial genome evolution.. „Curr Opin Microbiol”. 4 (5), s. 565-9, Oct 2001. PMID: 11587934. 
  7. ↑ A. Larouche, PH. Roy. Effect of attC structure on cassette excision by integron integrases.. „Mob DNA”. 2 (1), s. 3, 2011. DOI: 10.1186/1759-8753-2-3. PMID: 21332975. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.