Jacob Pinkerfield

Jacob Pinkerfield
‏יעקב פינקרפלד‎
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1897
Przemyśl, Galicja, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

23 września 1956
Ramat Rachel, Izrael

Zawód, zajęcie

archeolog i architekt

Multimedia w Wikimedia Commons

Jacob Pinkerfield, hebr. ‏יעקב פינקרפלד‎ (ur. 1897 w Przemyślu, zm. 23 września 1956 w Ramat Rachel w Izraelu) – izraelski archeolog i architekt[1] polskiego pochodzenia.

Życiorys

Pinkerfield urodził się w 1897 w Przemyślu w żydowskiej spolonizowanej rodzinie[2], ale już w młodości urzekły go idee syjonistyczne. W 1914 ukończył szkołę średnią we Lwowie[3]. Jego ojciec był architektem, a Jakob po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia w zakresie architektury w Technische Hochschule w Wiedniu. Gdy został wcielony do armii austro-węgierskiej zdecydował się na wyjazd do Palestyny[2]. W tym celu dołączył do pionierów syjonistycznej organizacji Ha-Szomer Ha-Cair, i z pierwszą falą imigracji dotarł w 1920 do Erec Jisrael. Marzył, by zostać rolnikiem, ale przebyte zapalenie płuc i malaria zmusiły go do wyjazdu na leczenie do Europy. W Wiedniu reaktywował studia w Technische Hochschule i w 1925 uzyskał dyplom inżyniera-architekta[3]. W Palestynie, a później w Izraelu pracował jako projektant, ale specjalizował się w badaniu reliktów żydowskiej architektury. Badał synagogi i cmentarze. Był pracownikiem izraelskiego Departamentu Starożytności (Department of Antiquities)[2].

W latach 50. XX wieku prowadził wykopaliska na górze Syjon, w miejscu istnienia domniemanego grobowca króla Dawida, oraz chrześcijańskiego Wieczernika. Zidentyfikował w tym miejscu ślady zabudowy po starożytnym domu modlitw wspólnoty judeochrześcijańskiej[1]. Prac nie dokończył, bowiem zginął w 1956 w zamachu zbrojnym na konferencji archeologicznej w Ramat Rachel w Izraelu[4]. Jego prace kontynuował archeolog niemieckiego pochodzenia Bargil Pixner OSB[5].

Przypisy

  1. ↑ a b Jacob Pinkerfield. David’s Tomb: Notes on the History of the Building. Preliminary Report. „Louis M. Rabinowitz Fund for the Exploration of Ancient Synagogues, Bulletin”. Bulletin III, s. 41–43, 1960. Hebrew University/Department of Antiquities. (ang.). 
  2. ↑ a b c Teresa Bardzińska-Bonenberg. Formal affinities of architecture of the "white city" in Tel Aviv. „Architecture Civil Engineering Environment”. 2, s. 22, 2010. Politechnika Śląska. ISSN 1899-0142. (ang.). 
  3. ↑ a b Jacob Pinkerfeld - 1897-1956. [w:] Bauhaus - Architects [on-line]. bauhaus.co.il. [dostęp 2020-04-25]. (ang.).
  4. ↑ Jerome Murphy-O’Connor: Keys to Jerusalem: Collected Essays. Oxford: Oxford University Press, 2012, s. 336. ISBN 978-0-19-964202-1.
  5. ↑ Bargil Pixner. Jerusalem’s Essene Gateway: Where the Community Lived in Jesus’ Time. „Biblical Archaeological Review”. 23 (3), s. 22–31, 1997. Biblical Archaeology Society. ISSN 0098-9444. (ang.). 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.