Jeżeli...
| Gatunek |
dramat |
|---|---|
| Data premiery |
1968 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
111 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Kostiumy |
Shura Cohen |
| Montaż |
David Gladwell |
| Produkcja |
Lindsay Anderson, |
| Wytwórnia | |
| Dystrybucja | |
| Nagrody | |
| Złota Palma na 22. MFF w Cannes | |
Jeżeli... (ang. if...) – brytyjski film fabularny z 1968 roku w reżyserii Lindsaya Andersona. Zdobywca Złotej Palmy na 22. MFF w Cannes w 1969.
Film kręcony był podczas rewolty studentów w maju 1968 w Paryżu, wokoło szkoły do której chodził Lindsay Anderson, reżyser dzieła. Jest pierwszą częścią trylogii złożonej z O Lucky Man! (1973) i z Britannia Hospital (1982)[1]. Anderson cytował Jeana Vigo jako jednego z inspiratorów dzieła[2].
Obsada
- Malcolm McDowell jako Mick Travis
- David Wood jako Johnny Knightley
- Richard Warwick jako Wallace
- Christine Noonan jako dziewczyna
- Rupert Webster jako Bobby Philips
- Robert Swann jako Rowntree
- Hugh Thomas jako Denson
- Michael Cadman jako Fortinbras
- Peter Sproule jako Barnes
- Peter Jeffrey jako nauczyciel
- Anthony Nicholls jako generał Denson
- Arthur Lowe jako pan Kemp
- Mona Washbourne jako Matron
- Mary MacLeod jako pani Kemp
- Geoffrey Chater jako kapelan
Treść
Spędziwszy lato w Londynie, jednej ze stolic kontrkultury i buntu, Mick Travis (Malcolm McDowell) wraca do swej szkoły, typowo brytyjskiej, z internatem i mundurkami. College House, miejsce w którym mieszka, jest instytucją o ostrych podziałach hierarchicznych i wszechobecnej przemocy wobec osób znajdujących się na niższych szczeblach hierarchii. Wraz z dwoma przyjaciółmi, Wallace’em i Knightleyem, Mick organizuje protest przeciwko istniejącemu systemowi – protest dość klasyczny, polegający na przemycaniu wódki, zakazanych wyjściach do miasta, itp. Spotyka ich za to kara, która ma stać się dla innych przykładem; kara ta (fizyczna) jest jednak niewspółmiernie wysoka w stosunku do występku. Trzej koledzy, wraz z kilkoma nowymi osobami, wypowiadają wtedy wojnę swym przełożonym, instytucji, i biernym kolegom.
Film kończy się w sposób takoż brutalny jak i surrealistyczny: strzelaniną i rzucaniem granatów. Instytucja umiera, a upadek jej przełożonych jest natomiast daleki od godnego.
Przypisy
- ↑ Robert Shail, British Film Directors: A Critical GuideEdinburgh University Press, 2007, s. 16.
- ↑ film.thedigitalfix.com. [dostęp 2014-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-12)].
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.